ပ႒ာန္းအေမး-အေျဖ

ဘာေႀကာင့္ပ႒ာန္းလို႔ေခၚသလဲ
နာနပၸကာရာ ပစၥယာ၊ နာနာ၀ိဘဇနာနိ ၀ါ။
နာနာဂမနာ ၀ါ ဧတၳ၊ ပ႒ာနံ ေတန ၀ုစၥတိ။
အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာအေႀကာင္း၊ အမ်ိဳးမိ်ဳးေသာ ေ၀ဖန္မႈ၊ အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ က်က္စားရာေနရာဆိုတဲ့ သုံးမ်ိဳးေသာ အေႀကာင္းေႀကာင့္ ပ႒ာန္းမည္ပါတယ္။


ဘယ္သူ႔ကို ေဟာတာလဲ
မာတရံ ပမုခံ ကတြာ၊ တႆာ ပညာယ ေတဇသာ။
အဘိဓမၼကထာ မဂၢံ၊ ေဒ၀ါနံ သမၸ၀တၱယိ။
မယ္ေတာ္ျဖစ္ခဲ့ဖူးေသာ သႏၱဳသိတနတ္သားကို အမွဴးျပဳ၍ နတ္၊ျဗဟၼာမ်ားကို ေဟာခဲ့သည္။

 ဘယ္အခ်ိန္ဆင္ျခင္ခဲ့တာလဲ
မဟာသကၠရာဇ္ ၁၀၃၊ဘုရားျဖစ္ျပီး ၂၁ ရက္အလြန္ ၂၂ ရက္မွစ၍ ရတနာဃရ စတုတၳသတၱာဟ၌ စံေနေတာ္မူခိုက္ အဘိဓမၼာခုနစ္က်မ္းကို ဆင္ျခင္ေတာ္မူပါတယ္

ဘာေတြထူးလဲ
ဓမၼသဂၤဏီ၊၀ိဘင္း၊ဓာတုကထာ၊ပုဂၢလပညတ္၊ကထာ၀တၳဳ၊ယမုိက္ဆိုတဲ့ အဘိဓမၼာေရွ႕ ၆ပုိင္းကို သုံးသပ္ေတာ္မူစဥ္ မည္သည့္ေရာင္ျခည္ေတာ္မွ ထြက္ေတာ္မမူပဲ ပ႒ာန္းက်မ္းကို သုံးသပ္ေတာ္မူေသာ အခါ ေရာင္ျခည္ေတာ္ ၆သြယ္သည္ စႀကာ၀ဠာအႏွံ႔ ကြန္႔ျမဴးေတာ္မူခဲ့သည္။

သက္ေတာ္ဘယ္အရြယ္မွာေဟာသလဲ
၆၀ါအလြန္ ၇၀ါအေရာက္ သက္ေတာ္ ၄၂-တြင္ ေဟာသည္။

ဘယ္ေနရာမွာေဟာသလဲ
ပင္လယ္ကသစ္ပင္ရင္း ပ႑ဳကမၺလာေက်ာက္ဖ်ာထက္၀ယ္ ေဟာေတာ္မူခဲ့ပါသည္။

မည္သူကျပန္လည္ျဖန္႔ျဖဴးခဲ့ပါသလဲ
ဘုရားရွင္သည္ အရွင္သာရိပုတၱရာအား ေဟာေတာ္မူသည္မွာ အက်ဥ္းမွ်သာျဖစ္၏။ တစ္ဆင့္ျပန္လည္ အက်ယ္ခ်ဳဲ႕၍ အရွင္သာရိပုတၱရာမွ ျဖန႔ျဖဴးခဲ့ပါသည္။

ပ႒ာန္း ၂၄ က်မ္းကို ဘယ္လိုေရတြက္မလဲ
ဓမၼအႏုလုံတြင္ တိကပ႒ာန္း၊ ဒုကပ႒ာန္း၊ ဒုကတိကပ႒ာန္း၊ တိကဒုကပ႒ာန္း၊ တိကတိကပ႒ာန္း၊ ဒုကဒုကပ႒ာန္းအားျဖင့္ ၆က်မ္း။
ဓမၼပစၥနိက္တြင္ အလားတူ ၆က်မ္း။
ဓမၼအႏုေလာမပစၥနိတ္တြင္ အလားတူ ၆က်မ္း။
ဓမၼပစၥနိယာႏုေလာမတြင္ အလားတူ ၆က်မ္း။ ေပါင္း ၂၄ က်မ္း။

တိကပ႒ာန္းစသည္ဟူသည္
တိက္ ၂၂ တိက္ကို မူတည္ေဟာေသာက်မ္းကို တိကပ႒ာန္းမည္၏။
ဒုက္ ၁၀၀ကို မူတည္ေဟာေသာက်မ္းကို ဒုကပ႒ာန္းမည္၏။
ဒုက္ ၁၀၀ကို မူတည္၍ ၂၂တိက္ကို မူလီသြတ္ေဟာေသာက်မ္းကို ဒုကတိကပ႒ာန္းမည္၏။
တိက္ ၂၂တိက္ကို မူတည္၍ ဒုက္ ၁၀၀ကို မူလီသြတ္ေဟာေသာက်မ္းကို တိကဒုကပ႒ာန္းမည္၏။
တိက္ ၂၂တိက္ကို မူတည္၍ တိက္ ၂၂တိက္ကို မူလီသြတ္ေဟာေသာက်မ္းကို တိကတိကပ႒ာန္းမည္၏။
ဒုက္ ၁၀၀ကို မူတည္၍ ဒုက္ ၁၀၀ကို မူလီသြတ္ေဟာေသာက်မ္းကို ဒုကဒုကပ႒ာန္းမည္၏။

တိကပ႒ာန္းစသည္အေရအတြက္
ဓမၼအႏုလုံ၌ = ၃၂၃၀၀။
တိကပ႒ာန္း = ၂၂။
ဒုကပ႒ာန္း = ၁၀၀။
ဒုကတိကပ႒ာန္း = ၆၆၀၀။
တိကဒုကပ႒ာန္း = ၄၄၀၀။
တိကတိကပ႒ာန္း = ၁၃၈၆။
ဒုကဒုကပ႒ာန္း = ၁၉၈၀၀။
ဓမၼပစၥနိက္၌ = ၃၂၃၀၀။
ဓမၼအႏုေလာမပစၥနိက္၌ = ၃၂၃၀၀။
ဓမၼပစၥနိယာႏုေလာမ၍ = ၃၂၃၀၀။ ေပါင္း = ၁၂၉၂၃၂။

ခႏၶာဘုရားလား ဥာဏ္ဘုရားလား?

ဘုရားရွင္ဟာ ခႏၶာဘုရားလား ဥာဏ္ဘုရားလား?
ဘုရားရွင္သည္ လူသားဇာတ္တစ္ဦးျဖစ္ပါတယ္။ လူေတြခႏၶာကိုယ္လို ဘုရားရွင္မွာလဲ ခႏၶာကိုနဲ႔ပါပဲ၊ သို႔ေသာ္ ဘုရားရွင္ရယ္လို႔ အမည္ရျခင္းသည္ သဗၺညဳတဥာဏ္ေတာ္ တည္ေနလို႔ပါပဲ။ ဘုရားရွင္၏ သႏၱာန္သုို႔ သဗၺညဳတဥာဏ္ေတာ္ မေရာက္မီက ငါသည္ ဘုရားျဖစ္၏လို႔ ၀န္ခံေတာ္မမူခဲ့ပါဘူး။ သဗၺညဳတ ဥာဏ္ေတာ္ကို ရျပီးမွသာ ဘုရားရယ္လို႔ မိမိကိုယ္ကို ၀န္ခံေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သဗၺညဳတ ဥာဏ္ေတာ္ဟာ ဒီအတုိင္းႀကီးတည္ေနတာမဟုတ္ဘူး ခႏၶာကိုယ္ေတာ္ကို မွီျပီတည္ေနတာပါ။ ေကာ္နဲ႔ ကပ္ထားသလိုမ်ိဳးတည္ေနတဲ့ ႀသပသိေလသိကာ-တည္ေနပုံမ်ိဳးမဟုတ္ဘူး။ အရာမွ်ေလာက္တည္ေနတဲ့ ၊ ေ၀သယိက-တည္ေနပုံမ်ိဳးလည္းမဟုတ္ဘူး။ အနီးကပ္တည္ေနတဲ့ သာမီပိယာ-တည္ေနပုံမ်ိဳးလဲ မဟုတ္ဘူး။ ခႏၶာကိုယ္ေတာ္တစ္ခုလုံးကို မႊမး္ထုံးျပီးတည္ေနတဲ့ ဗ်ာပိကာ-တည္ေနပုံမ်ိဳးျဖစ္တယ္။ ဥပမာအေနနဲ႔ ေလာကမွာ အေမႊးနံ႔အထုံလုိပဲ။ အေမႊးထုံကို လုိခ်င္တဲ့သူဟာ နံ႔သာတုံးကုိ ယူလိုက္တယ္ ဆိုပါစုိ႔၊ အဲဒီနံ႔သာခဲကို သူလိုခ်င္တာေတာ့မဟုတ္ဘူး။ အေမႊးနံ႔သာကိုလိုခ်င္တာ။ ဒါေပမယ့္ အနံ႔ရဲ႕ တည္ရာ နံ႔သာတုံးကိုပါယူရတယ္။ အဲဒီလုိပဲ ဘုရားလုိ႔ဆိုလုိက္တာနဲ႔ ဥာဏ္ေတာ္ရဲ႕တည္ရာ ခႏၶာေတာ္ကိုပါ ေကာက္ယူရပါတယ္။

ဥာဏ္ေတာ္သာဘုရားလုိ႔ ဆုိလို္က္ရင္ ေဒ၀ဒတ္က ဘုရားရွင္ကို ေသြးစိမ္းတည္ေအာင္လုပ္တာ အနႏၱရိယကံထုိက္စရာ အေႀကာင္းမရွိဘူး။ ဓါတ္ေတာ္ေမြေတာ္ေတြကို ပူေဇာ္တာလည္း အက်ိဳးမရွိဘူး။ အဲလိုျဖစ္သြားလိမ့္မယ္။ အဲလိုယူျပီး ဖ်က္ဆီးမႈေတြလုပ္ရင္ ပဥၥာနႏၱရိယကံေလာက္နီးပါး အျပစ္ျဖစ္လိမ့္မယ္ ဘာျဖစ္လို႔ အဲဒီလိုေျပာတာလဲဆိုရင္ ေပတ၀တၳဳအ႒ကထာ ၁၉၆-၇ မွာ အဇာတသတ္မင္းႀကီးက ဘုရားရွင္ရဲ႕ ဓါတ္ေတာ္မ်ားကို အေမြရျပီးတဲ့အခါ ခုနစ္ႏွစ္၊ခုနစ္လ၊ခုနစ္ရက္လုံး ပူေဇာ္တဲ့အခါ ႀကည္ညိဳတဲ့သူေတြက နတ္ျပည္ေရာက္ႀကျပီး မႀကည္ညိဳပစ္မွားႀကတဲ့ သူေတြက ျပိတၱာျဖစ္ႀကရတယ္တဲ့။
ဒါဆိုရင္ အေျဖကေတာ့ ဘုရားဆိုတာ ခႏၶာေရာဥာဏ္ေရာကို ဆိုလိုတာလုိ႔ မွတ္ယူႏုိ္င္ပါျပီ။

တည္ေတာဆရာေတာ္၏ ဗုဒၶ၀ါဒဆုိင္ရာအေမးအေျဖမ်ား (၁)ကို ေကာက္ႏႈတ္ေရးသားသည္။
အရွင္က၀ိႏၵ(ေခ်ာင္းဆုံ)

မိမိအိမ္မွာသီလခံယူခ်င္သလား?

အဲဒီလုိေမးခြန္းထြက္ေပၚလာတာ ရိုးရုိးသားသားထြက္ေပၚလာတာလည္း ျဖစ္ႏုိင္သလို မရိုးမသားျဖစ္ေပၚလာတာလညး္ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ဗုဒၶဘုရားရွင္ေခတ္က ဘုရားဆီကို သီလသြားခံယူတဲ့ ၀ိသာခါ၊ အနာထပိဏ္တို႔လို ဒါယိကာ၊ဒါယိကာမတို႔ ရွိခဲ့တာ အထင္အရွားျဖစ္လို႔ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ခုနက ေမးခြန္းကို ျပန္ေကာက္ရင္ အဲဒီေမးခြန္းျဖစ္ေပၚရာသည္ ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔လဲ ဆုိင္ပါတယ္။ ေခါင္းပါးတဲ့အရပ္လဲ ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ ဘုန္းႀကီးမရွိတဲ့ သုိ႔မဟုတ္ ဘုန္းႀကီးမျမဲတဲ့ အရပ္ေဒသလဲ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ အဲလိုမ်ိဳးအရပ္မွာ ဘုန္းႀကီးဆီ သီလခံယူတာဟာ အဓိပၸါယ္မရွိဘူး-လို႔ ေျပာတာမဆန္းပါဘူး။

သီလဆိုတာ မိဘက်င့္၀တ္စတဲ့ မက်င့္မေနရ၊ မက်င့္ရင္ အျပစ္ျဖစ္ျပီး ဘယ္သူ႔ဆီမွ ေတာင္းခံဖို႔မလိုတဲ့ စာရိတၱသီလနဲ႔ ၀ါရိတၱသီလဆိုျပီး ႏွစ္မ်ိဳးရွိတယ္။ ၀ါရိတၱသီလက ႏွစ္မ်ိဳးရွိတယ္။ ငါးပါးသီလဆိုတဲ့ ၀ါရိတၱသီလက်ေတာ့ သူတစ္ပါးထံ ေတာင္းသည္ျဖစ္ေစ မေတာင္းသည္ျဖစ္ေစ လုိက္နာရမယ့္ သီလမ်ိဳးျဖစ္တယ္။ ရွစ္ပါးသီလဆိုတဲ့ ၀ါရိတၱသီလက်ေတာ့ စာရိတၱ၊၀ါရိတၱ ႏွစ္ပါးေရာေနတာျဖစ္တယ္။ ၀ိရတီအေနနဲ႔ေျပာရရင္ အရိယာတို႔ရဲ႕ အရာသာျဖစ္တဲ့ သမုေစၧဒ၀ိရတီကိုခ်န္ထား ပုထုဇဥ္တို႔အရာျဖစ္တဲ့ သမၸတၱ၀ိရတီဆိုတာ ခံယူေဆာက္တည္စရာ မလိုတဲ့သီလျဖစ္တယ္။ သမာဒါန၀ိရတီဆိုတာ ခံယူေဆာက္တည္ရတဲ့ သီလျဖစ္တယ္။ အက်ိဳးအားျဖင့္လည္း အခြင့္ႀကဳံမွ သီလကိုျဖစ္ေစတဲ့ သီလထက္ ခံယူတဲ့အခ်ိန္ကစျပီး သီလကုသုိလ္ျဖစ္ေနတဲ့ သီလက ပိုျပီး အက်ိဳးႀကီးပါတယ္။ သီလခံယူရာမွာ ရတနာသုံးပါး၊ဆရာသမားထံခံယူဖို႔ အခြင့္မသာရင္ေတာ့ နာလကမေထရ္၊ မဟာကႆပေထရ္တို႔လို ရတနာသုံးပါးကိုရည္စူးျပီး ခံယူရင္ေတာ့ရပါတယ္။ အခြင့္သာရင္ေတာ့ ရတနာသုံးပါး ဆရာသမားထံ ခံယူသင့္ပါတယ္။ ပိုျပီးေတာ့ ေလးနက္တာေပါ့။ ဘာလုိ႔လဲဆိုရင္ မိမိဘာသာေဆာက္တည္ရင္ မိမိတစ္ဦးတည္းသာ ငဲ့ကြက္စရာရွိတဲ့အတြက္ ေဖါက္ဖ်က္ဖို႔ ၀န္မေလးပါဘူး။ ရတနာသုံးပါးဆရာသမားထံမွာ ခံယူထားရင္ေတာ့ က်ဴးလြန္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ ငဲ့ကြက္စရာရွိလို႔ မက်ဴးလြန္ျဖစ္ပဲ ေနာက္ဆုတ္သြားႏုိင္တဲ့အတြက္ ပုိျပီးေလးနက္ပါတယ္။

ဥပုသ္သီလက်ေတာ့ ဥေပါသထဆုိတဲ့အတိုင္း ဥပုသ္ေန႔မွာ ရဟန္း သို႔မဟုတ္ ရဟန္းမထံ ခ်ဥ္းကပ္ျပီး တစ္ပါးစီျဖစ္ေစ၊ ေပါင္းျပီးျဖစ္ေစ ခံယူရပါမယ္။ တစ္ပါးစီခံယူထားရင္ တစ္ပါးက်ိဳးပ်က္တဲ့အခါ က်န္တဲ့ သီလေတြက်န္ေသးေပမယ့္ ေပါင္းျပီးခံယူထားရင္ တစ္ပါးက်ဴးလြန္ရင္ အကုန္က်ိဳးပ်က္ပါတယ္။ မဟာဇနက မင္းသားဟာ သေဘၤာပ်က္ေတာ့ ဥပုသ္ေန႔ျဖစ္လို႔ ပါးစပ္ကို ဆားငန္ေရနဲ႔ေဆးျပီး ဥပုသ္ေစာင့္တယ္လို႔ စာမွာရွိေပမယ့္လို႔ ၀စီေဘေဒါ ပန ကာတေဗၺာေယ၀ ဆုိျပီး ဧ၀သဒၵါနဲ႔ ျပထားတဲ့အတြက္ေႀကာင့္ ဥပုသ္ေစာင့္တဲ့အခါ စိတ္နဲ႔ေစာင့္လို႔မရဘူး။ ႏႈတ္ကျမြက္ဆိုေဆာက္တည္ရပါမယ္။ အဲဒါမွ ဥပုသ္အရာေျမာက္ပါမယ္။

ဥပုသ္သီလဆိုတာ အရိယာေတြ အျပည့္အ၀က်င့္သုံးတဲ့ သီလပါပဲ။ ဘုရားကုိယ္တုိင္ကလည္း လူေတြက ရဟႏၱာမ်ားလိုပဲ ရွစ္ပါးသီလကို ေစာင့္လိုတဲ့အတြက္ ခံယူက်င့္သုံးျခင္းျဖစ္တယ္လို႔ တိကဂၤုတၱရပါဠိ ၂၁၁-မွာ မိန္႔ပါတယ္။ လူေတြဟာ ဘယ္ေလာက္ပဲ ခႏၶာကိုယ္စင္ႀကယ္ပါေစ၊ ဖုန္ထူတဲ့လမ္းမွာေနရင္ ညစ္ပတ္ကုန္မယ္။ အဲဒီလိုပဲ အိမ္မွာေနျပီးဥပုသ္ေစာင့္တာထက္စာရင္ ဘုရားေက်ာင္းကန္မွာပဲ ဥပုသ္ေစာင့္ျပီးေနထုိင္သင့္တယ္။ အိမ္မွာျပန္ေနလို႔ သီလမက်ိဳးရင္ အျပစ္ေတာ့မျဖစ္ပါဘူး။

အခ်ိဳ႕ပုဂၢိဳလ္ေတြဟာ ဥပုသ္ေစာင့္ျပီး ညက်ေတာ့ ဗုိက္ဆာလို႔ဆိုျပီး ဥပုသ္ခ်ျပီး ထမင္းစားႀကသတဲ့။ အဲဒီလို ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးကေတာ့ အေတာ္အားနည္းတဲ့ ဥပုသ္သည္လို႔ဆိုရပါမယ္။ သူဟာ သီလခံယူကတည္းက သမာဓိယာမိဆိုတာပါျပီးသားပဲ၊ သူ႔ဆုိလိုခ်က္က က်င့္သုံးေဆာက္တည္မယ္လို႔ ယခုေတာင္းခံတဲ့တရားကို က်င့္ပါမယ္၊ က်င့္ျပီး သီတင္းသုံးေနထိုင္ပါမယ္၊ ဤတရားကို လုံ႔လျပဳျပီး ေရွာင္ပါ့မယ္၊ ေရွာင္ႀကဥ္ပါမယ္လို႔လဲ ေလးနက္စြာ အဓိ႒ာန္ပါတယ္-လို႔ ဆိုလိုပါတယ္။ အဲဒီလိုဆိုထားရဲ႕သားနဲ႔ ခ်ိဳးေဖါက္ရင္ ေအာက္တန္းက်တဲ့သူ၊ ယုံဖို႔မေကာင္းတဲ့သူဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္သက္ေရာက္ျပီး သစၥာေရေသာက္ရင္း ေသးေပါက္ရင္းဆိုသလိုျဖစ္တဲ့သူပါပဲ။

တစ္ခ်ိဳ႕က်ေတာ့လဲ အပိုင္းအျခားနဲ႔ေစာင့္ႀကတာရိွပါတယ္။ သိကၡာပုဒ္ဘယ္ႏွစ္ပါးေစာင့္ပါ့မယ္ဆိုတဲ့ သိကၡာပဒပရိယႏၱသီလနဲ႔ ေက်ာင္း၀င္းအတြင္းေစာင့္မယ္ အိမ္ေရာက္တဲ့အထိေစာင့္မယ္ တစ္ရက္ေစာင့္မယ္ တစ္လေစာင့္မယ္စသည္ျဖင့္ ကာလကိုပုိင္းျပီးေစာင့္တဲ့ ကာလပရိယႏၱသီလဆိုျပီး ႏွစ္မ်ိဳးရိွပါတယ္။ ေနာက္အပိုင္းအျခားႏွစ္မ်ိဳးရွိပါေသးတယ္။ အသက္ထက္ဆုံးက်င့္ပါမယ္လို႔ ေဆာက္တည္တဲ့ အာပါဏေကာဋိကသီလနဲ႔ ယေန႔ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ တစ္ရက္၊ တစ္သီတင္း၊ တစ္လစသည္ျဖင့္ ေစာင့္ေနႀကတဲ့ ကာလပရိယႏၱသီလမ်ိဳးျဖစ္ပါတယ္။ ဘယ္လိုသီလမ်ိဳးပဲျဖစ္ျဖစ္ သီလေစာင့္မယ္၊ ဘယ္ေရြ႕ဘယ္မွ် ေစာင့္မယ္လို႔ ကတိေပးထားရင္ ေပးတဲ့ကတိအတိုင္းတည္မယ္ဆိုပါက အလြန္အက်ိဳးေက်းဇူးမ်ားပါတယ္။

ကိုးပါးသီလနဲ႔ပတ္သက္လို႔ တခ်ိဳ႕က ကိုးပါးသီလထဲက ေမတၱာတရားဟာ သမာဓိမ်ိဳးျဖစ္တယ္။ မခံယူေကာင္းဘူးလို႔ ေျပာႀကတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘုရားရွင္က အဂၤုတၳဳရ္ န၀ကနိပါတ္ သီဟနာဒ၀ဂ္ ၁၉၂-မွာ ရဟန္းတို႔ ကိုးပါးသီလကိုခံယူရင္ အက်ိဳးႀကီးျမတ္တယ္လို႔ မိန္႔ခဲ့တယ္။ တစ္ခုေျပာစရာရွိတာက သီလဆုိတာ ကာယကံမႈ၊၀စီကံမႈျဖစ္တယ္။ ေမတၱာကေတာ့ မေနာကံျဖစ္တယ္။ ဒါေႀကာင့္ ရွစ္ပါးသီလကို ခံယူျပီး က်င့္သုံးတဲ့အခါ ကမၼ႒ာန္းကို စီးျဖန္းျပီး ေနထုိင္သင့္တယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုရင္ ရွစ္ပါးကို ေရွာင္ႀကဥ္ပုံကို အဂၤုတၳိဳရ္ န၀ကနိပတ္ န၀ဂၤုေပါသထသုတ္မွာ ဣမိနာပေဂၤန အရဟတံ အႏုကေရာမိ၊ ဥေပါသေထာ စ ေမ ဥပ၀ုေတၱာ ဘ၀ိႆတိ-လို႔ဆုိထားျပီး ေမတၱာကိုက်ေတာ့ ဣမိနာ န၀ေမန အေဂၤန သမႏၷာဂေတာ ေဟာတိ-လို႔  ဥေပါသထသဒၵါကိုမထည့္ပဲ မိန္႔ထားလို႔ပါပဲ။ သုိ႔ေပမယ့္ ယေန႔ေခတ္မွာ ကိုးပါးလုံးကို ရြတ္ဆိုခံယူႀကတယ္။ အဲဒီလိုရြတ္ဆိုတဲ့အတြက္ အျပစ္မျဖစ္ပါဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ အဲဒီစီးျဖန္းတဲ့သူဟာ သူ႔စိတ္မွာ အကုသိုလ္ စိတ္နဲ႔ ခံယူရြတ္ဆိုတာမဟုတ္လို႔ပါပဲ။ တနည္းေျပာရရင္ မိမိက်င့္သုံးဖို႔အတြက္ သက္ေသျပဳေျပာဆိုသလိုလဲ ျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ ပိုျပီးေတာင္ ခုိင္မာပါတယ္။

မွတ္ခ်က္ = တည္ေတာဆရာေတာ္၏ ဗုဒၶ၀ါဒဆိုင္ရာအေမးအေျဖမ်ား (၁)ဟူေသာ စာအုပ္မွ ေကာက္ႏႈတ္ တင္ျပပါသည္။

ဆႏၵျပတာအာပတ္သင့္သလား?

(ပါခ်ဳပ္ ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ စကၤာပူ တရားပြဲ (ပ) ေန႔တြင္ ေျဖၾကားေသာ ေမးခြန္း အေျဖလႊာမွ)

ေမး ။……….။ တပည့္ေတာ္ ရိုေသစြာေမးေလွ်ာက္အပ္ပါသည္ဘုရား၊ ရဟန္းေတာ္မ်ား လမ္းေပၚထြက္ ၍ ဆႏၵျပျခင္းသည္ မည္သည့္သိကၡာပုဒ္မ်ားႏွင့္ ျငိစြန္း ေနပါသနည္း။ ( ကိုျမင့္သိန္း (စကၤာပူ))

ေျဖ။…………။ ဒီမိုကေရစီ ေမးခြန္းျဖစ္တယ္။ (ရယ္သံမ်ား)
ပကၠာသနိယကံလုပ္တာ အခုရွင္းျပမယ္။ ၿမိဳ႕ထဲမွာ ဆႏၵျပတယ္ဆိုတဲ့အခါမွာ သကၤန္းရံုၿပီး ဝိနည္း သိကၡာပုဒ္ မေဖာက္ဖ်က္ရင္ေတာ့ ဆႏၵျပတယ္ဆိုတာနဲ႔ သိ ကၡာပုဒ္ျငိစြန္းစရာ အေၾကာင္းမရွိဘူး။ ဆႏၵ ကိုထုတ္ေဖာ္တာ အမ်ားကို သိေအာင္ လုပ္တယ္ဆိုတဲ့ေနရာမွာ တစ္ခုေတာ့မွတ္ရမယ္… Strike နဲ႔ Riot ကိုကြဲေအာင္ ၾကည့္ရမယ္။ Strike လုပ္တာလား Riot လား Riot ဆိုတာ အၾကမ္းဖက္တဲ့ အ ဓိကရုဏ္းလုပ္တာ ဖ်က္စီးတာ ဟိုဟာ ဒီဟာေတြ ဖ်က္စီးတယ္ အဲဒါဆိုရင္Riot လို႔ေခၚတယ္၊ Riot မဟုတ္ဘဲ Strike ဆိုတာ ကိုယ့္ဆႏၵကို ထုတ္ေဖာ္ျပ တာပဲ။ ဥပမာ Hungier Strike ဆိုရင္ သူ႔ဟာသူ အိပ္ေနတာပဲေလ အဲဒီေတာ့ Strike ဆိုရင္ အျပစ္ျဖစ္စရာ အေၾကာင္းမရွိပါဘူး။ ...

ဥပမာတစ္ခု ေျပာျပရမယ္ ဆိုရင္ ဆႏၵျပတယ္လို႔ ခုေခတ္လို ေခၚရင္ေခၚရမွာေပါ့ ဆႏၵထုတ္ေဖာ္ တယ္လို႔ ထုတ္ေဖာ္တာနဲ႔ ျပတာ ဘယ္ကြဲတယ္ ထင္သလဲ… (ရယ္သံမ်ား) စကားကလည္း ယဥ္ယဥ္ ေက်းေက်းေလး သံုးတဲ့အခါ မွာ တစ္မ်ဳိး ေပါ့ေနာ္…အဲဒီေတာ့…
ေဒဝဒတ္ျပႆနာ ေပၚလာခါနီးမွာ ရွင္သာရိပုတၱရာနဲ႔ ရဟန္းေတြ ဟာ ရာဇၿဂိဳဟ္ ၿမိဳ႕ထဲမွာ ဆႏၵျပတယ္။ (ၾကားဖူးၾကလား) (မၾကားဖူးပါဘုရား)

မၾကားဖူးဆိုရင္ ေျပာ ျပမယ္။ ေဒဝဒတ္က ျမတ္စြာ ဘုရားကိုဆန္႔က်င္ၿပီးေတာ့ သူရာဇဝတ္အမႈမကင္းတဲ့ အလုပ္ေတြကို လုပ္ေတာ့မယ္ဆိုတာ ဘုရားက သိတယ္။ သိတဲ့အခါၾကေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားက ရွင္သာရိပုတၱရာကို ဦးေဆာင္ခိုင္းၿပီးေတာ့ ပကာသနိ ယကံဆိုတာကို ျပဳခိုင္းတယ္။ ပကာသနိယရဲ႕ အဓိပၸာယ္က ဘာလဲ ဆိုေတာ့ ေဒဝဒတ္ရဲ႕ သေဘာ ထားနဲ႔ ဘုရားသာသနာမွာ က်န္တဲ့ရဟန္းေတြရဲ႕ သေဘာထားမတူ တာကို ထုတ္ေဖာ္ျပတာ ဒါလည္း ဆႏၵျပတာပါပဲ။ ဒီလိုထုတ္ေဖာ္တာကို ရာဇၿဂိဳဟ္ၿမိဳ႕ထဲမွာရွင္သာရိ ပုတၱရာ ေခါင္းေဆာင္ၿပီးေတာ့ လိုက္ေျပာရတယ္။ ေဒဝဒတ္ရဲ႕ သေဘာထားဟာ အရင္တုန္းကတစ္မ်ဳိး အခုတစ္မ်ဳိး ျဖစ္ေနၿပီ။ ေဒဝဒတ္လုပ္သမွ်ကိစၥေတြဟာ သာသနာနဲ႔မဆိုင္ဘူး။ က်န္တဲ့ရဟန္းေတြနဲ႔ မဆိုင္ဘူး။ ေဒဝဒတ္နဲ႔သာဆိုင္တယ္ဆိုတာကို ထုတ္ေဖာ္ေၾကျငာၿပီး ၿမိဳ႕ထဲမွာ လွည့္လည္ ေျပာတာရွိတယ္။ အဲဒါကို တစ္ နည္းအားျဖင့္ေျပာရရင္ ဒါဆႏၵျပတာပါပဲ။ အဲဒီလို ျပသင့္တဲ့ အခ်ိန္မွာျပတာ အေကာင္းဘက္ကို ဦး တည္ၿပီးေတာ့ ျပတာ၊ အျပစ္ရယ္လို႔ေျပာစရာအေၾကာင္းမရွိဘူးေပါ့။

ခုနလို Riot လိုမ်ဳိးဆိုရင္ေတာ့ မီးရိႈ႕မယ္၊ ဖ်က္စီးမယ္ဆိုရင္ မီးရိႈ႕တယ္ ဖ်က္စီးတယ္ဆိုတဲ့ အျပစ္ ေတာ့ ရွိတယ္ေပါ့။ ဒါကို Riot လို႔ ေခၚတယ္။ Strike ဆိုတာၾကေတာ့ ကိုယ့္ဆႏၵကို ထုတ္ေဖာ္တာ အမ်ားသိေအာင္ ေၾကျငာတာေတာ့လုပ္ရတာ အဲလိုလုပ္ျခင္းေၾကာင့္ မည္သည့္သိကၡပုဒ္နဲ႔ ၿငိစြန္းပါ သနည္းလို႔ဆိုရင္ ...
ျမတ္စြာဘုရားက “ခ်စ္သား ရဟန္းတို႔ ဆႏၵမျပရဘူး ဆႏၵျပရင္ အာပတ္သင့္ေစ”ဆိုတာမရွိဘူး အဲဒီေတာ့ ဥပေဒမရွိသည့္အတြက္ေၾကာင့္ ဘယ္သိကၡပုဒ္နဲ႔မွ ၿငိစြန္းစရာ မရွိဘူး။ သို႔ေသာ္ ၿငိစြန္းႏိုင္စရာ ဆိုလို႔ ၿမိဳ႕ထဲရြာထဲသြာရင္ သကၤန္းရံုသြားရမယ္၊ မ်က္လႊာခ်ၿပီး သြားရမယ္ဆိုတဲ့ ေသကၡိယ သိကၡပုဒ္ မွာ လိုက္နာရမယ့္ ဟာေလးေတြ ရွိတယ္။ အဲဒီအတိုင္း လိုက္နာရင္ေတာ့ ဒါဟာဆႏၵျပတာနဲ႔ မဆိုင္ ဘူး သြားတာလာတာနဲ႔ ဆိုင္တယ္ေပါ့။ အဲဒီလိုသာရွိတယ္ ဒီေတာ့ ဒီေမးခြန္းက အဲဒီလိုသာ မွတ္ရမယ္။


 “ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာ နႏၵမာလာဘိ၀ံသ” ၏သီလဂုဏ္,သမာဓိဂုဏ္,ပညာဂုဏ္ ,တို႔ကို ပူေဇာ္ၾကည္ညိဳေသာအားျဖင့္,ဆရာေတာ္ေရးသားသည့္တရားေတာ္တစ္ပုဒ္ကိိုျပန္လည္မွ်ေ၀ဓမၼဒါနျပဳ
ျခင္းျဖစ္ပါသည္

အထက္ပါအေမးအေျဖမ်ားကို http://lovemusicbirds.ning.com/profiles/blogs/6480001:BlogPost:291886?xg_source=activity တြင္ ကိုညီညီတင္ထံမွ ခြင့္ေတာင္း၍ မိမိဆုိက္ဒ္တြင္ တင္ထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။