ဒီဆုိက္ဒ္ထဲက စာေတြက ၀ါသနာအရ အားတဲ့အခ်ိန္မွာ ေရးသားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ စာအုပ္ေတြကို အရင္ကတည္းက ေတြ႔တဲ့ဆိုက္ဒ္ေတြကေန Download ဆြဲထားခဲ့ပါတယ္။ ဒီကို ျပန္တင္မယ္ဆိုျပီး ရည္ရြယ္ရင္းမရွိခဲ့ပါ။ ဒါေႀကာင့္ ခုလိုျပန္တင္ျဖစ္သြားေတာ့ ယူခဲ့တဲ့ဆုိက္ဒ္ေတြကို မမွတ္မိေတာ့ပါဘူး။

Monday, February 4, 2013

ယေန႔ေခတ္ဘာသာေရး

E.G. F | 6:48 PM |
Dhamma School ႏွင့္ ယေန႔ေခတ္ဘာသာေရးအေျခအေန
 ေထရ၀ါဒငါးႏုိင္ငံရွိသည့္အနက္ သီရိလကၤာႏုိင္ငံသည္ အျခားေသာဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားက အားက်အတုယူရေလာက္ေသာ စနစ္တစ္ခုကို ပိုင္ဆိုင္ထားသည္။ ယင္းမွာ တနဂၤေႏြေန႔တိုင္း ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းတြင္ ဗုဒၶဘာသာရပ္မ်ားကို သင္ႀကားေပးသည့္ Dhamma School ပင္ ျဖစ္သည္။ လြတ္လပ္ေရးရျပီးသည့္ေနာက္တြင္ အုပ္ခ်ုဳပ္သူအဆက္ဆက္မွစကာ လက္ရွိ သမၼတႀကီးလက္ထက္တုိင္ေအာင္  သီရိလကၤာရွိေခါင္းေဆာင္ပိုင္းအားလုံးသည္ Dhamma School တြင္ ပညာသင္ႀကားခဲ့ရသည္ခ်ညး္ျဖစ္သည္။ ယင္း Dhamma School သို႔ အုပ္ခ်ဳပ္သူ လူတန္းစားသာမက ေအာက္ေျခလူတန္းစားမ်ားပါ တက္ေရာက္ခြင့္ရႀကသည္။ တက္ေရာက္ႀကရသည္။ သီရိလကၤာႏိုင္ငံသည္ ျမန္မာႏုိင္ငံထက္ လြန္စြာေသးငယ္၍ ဗုဒၶဘာသာရဟန္းမ်ား သည္လည္း ျမန္မာႏုိ္င္ငံထက္နည္းသည္။ သို႔ပါလ်က္ ႏုိင္ငံတကာသို႔ ဗုဒၶစာေပျဖန္႔ေ၀မႈတြင္ လြႏ္စြာအားေကာင္းလွသျဖင့္ အားက်ဖြယ္ႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံျဖစ္သည္။

ျမန္မာႏုိ္င္ငံသည္ ဘာသာ၊လူမ်ိဳးအေရးတို႔တြင္ စိန္ေခၚမႈမ်ားစြာျဖင့္ ရင္ဆုိင္ေနရျခင္း သရုပ္ပ်က္ယဥ္ေက်းမႈလႊမ္းမိုးခံရျခင္းတို႔ေႀကာင့္ မိမိဘာသာ၊သာသနာ၊လူမ်ိဳး၊ယဥ္ေက်းမႈ မေပ်ာက္ ပ်က္သြားရန္ ယုိင္နဲ႔စြာက်ားကန္ေနရသည့္ အေျခအေနျဖစ္သည္။ ယခုအခါ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ Dhamma School ျဖစ္ေပၚရန္ အားထုတ္ေနႀကပါသည္။ ယင္း Dhamma School တြင္ ဗုဒၶ ဘာသာကို ဘာသာေရးတစ္ခုအေနျဖင့္ သင္ႀကားမည္မဟုတ္ပဲ Applied Subject တစ္ခုကဲ့သုိ႔ သင္မည္ျဖစ္သည္။ Buddhist Ethical Education အသြင္ျဖင့္ Grade 1 to Grade 11 တုိင္ေအာင္ အသက္အရြယ္အလုိက္ သင္ႀကားေပးမည္ျဖစ္သည္။

သင္ရုိးညႊန္းတမ္းမွာ -
၁။ဗုဒၶျဖစ္စဥ္
၂။လက္ေတြ႕အသုံးခ်ဗုဒၶဘာသာအဆုံးအမ
၃။ဗုဒၶဘာသာသမိုင္း
၄။ျမန္မာႏုိင္ငံႏွင့္ဗုဒၶသာသနာ
၅။ႏုိင္ငံတကာႏွင့္ဗုဒၶသာသနာ
၆။ထင္ေပၚေႀကာ္ႀကား ဗုဒၶသာသနာျပဳပုဂၢိဳလ္မ်ား
၇။အသုံးခ်အဘိဓမၼာစေသာ အေျခခံတရားမ်ား
၈။အျခားဘာသာသိမွတ္ဖြယ္ရာမ်ား စသည္တို႔ ပါ၀င္ပါမည္။

သင္ရုိးေရးဆြဲရာတြင္ Working Group . Supervisory Group ႏွင့္ Advisory Group မ်ား ဖြဲ႔စည္းကာ ေရးဆြဲေနႀကပါသည္။ ထိုလုပ္ငန္းအတြက္ ပညာရွင္မ်ား အလွဴရွင္မ်ား လုိအပ္ပါ သည္။ လက္ရွိတြင္ ေဒါက္တာေဒၚခင္ရီ (ရိႈင္းဟုတ္ကုမၸဏီ) က မတည္လွဴဒါန္းကာ အျခားအလွဴရွင္မ်ားကလည္း လွဴဒါန္းေနႀကပါသည္။ ယင္း Dhamma School ကို ဗန္းေမာ္ဆရာေတာ္ အင္းစိိန္ရြာမဆရာေတာ္ စသည့္ ျပည္တြင္းျပည္ပ သာသနာျပဳဆရာေတာ္မ်ား ေထရ၀ါဒတကၠသိုလ္ သာသနာ့တကၠသိုလ္ သီရိလကၤာ၊အိႏၵိယတို႔မွ မဇၥ်ိမ၀ံသစေသာ ရဟန္းအဖြဲ႔အစည္းမ်ား ဆရာေလးမ်ား YMBA မဂၤလာဗ်ဴဟာ ဓမၼေရာင္ျခည္စသည့္ ပညာရွင္မ်ား ဒကာဒကာမမ်ားျဖင့္ ဖြဲ႔စည္းသည့္အဖြဲ႔အစည္းျဖစ္ပါသည္။

အထက္ပါစာမ်ားကို 15-9-2012 တြင္ မိမိတုိ႔စာသင္ခန္း စာပြဲအသီးသီးတြင္ လာေရာက္ခ်ထားသည္ကိုေတြ႔ရသျဖင့္ ဖတ္မိရာမွ တဆင့္ျပန္လည္ ေရးသားျခင္းျဖစ္ပါသည္။ သိလြန္း၍ေရးသားျခင္းမဟုတ္ပါ၊ အေသးစိတ္ ေရးသားထားျခင္းလည္းမဟုတ္ပါ။
ယေန႔ေခတ္တြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံအေနျဖင့္ ဘာသာေရးစိန္ေခၚမႈ အမ်ိဳးမ်ိဳးႏွင့္ ႀကံဳေတြ႕ေနရသည့္ အေျခေနပင္ျဖစ္သည္။ ေရွးယခင္ကကဲ့သုိ႔ အိမ္ေထာင္ဦးစီးတစ္ေယာက္၏ လုပ္စာကိုမိသားစု ငါးေယာက္ထုိင္စား၍ ေလာက္ငသည့္အေျခအေန ရြာ ရပ္ကြက္ဘုန္းႀကီးတစ္ပါး၏ ႀသဇာေအာက္တြင္ တစ္ရြာလုံး တစ္ရပ္ကြက္လုံး လုိက္နာသည့္အေျခေန မဟုတ္ေတာ့ေခ်၊ ဟုိလူမ်ိဳးက ဟိုလူမ်ိဳးကိုယူ ဟိုဘာသာ၀င္က ဟိုဘာသာ၀င္ကိုယူသည့္ ေခတ္ျဖစ္ေနပါသည္။ သံသရာေရးအတြက္ ဦးစားေပးသည့္ေခတ္ သိပ္မဟုတ္ခ်င္ေတာ့ေပ လက္ရွိဘ၀ေကာင္းစားေရးကိုသာ ဦးစားေပးသည့္ေခတ္ျဖစ္ေနသည္။ မည္သို႔ပင္အေႀကာင္းျပပါေစ ဘာသာေရးစိတ္၀င္စားသူႏွင့္စိတ္မ၀င္စားသူ ဘာသာေရးဟူသည္ အသက္ႀကီးမွေလ့လာရမည္ ငယ္ရြယ္စဥ္မလိုေသး-ဟု ထင္ျမင္ယူဆသူ မည္သူကပိုမ်ားေနသည္ကို ျငင္း၍မရေခ်၊ လူတစ္ခ်ိဳ႕ႏုိးႀကားတက္ႀကြေနခ်ိန္ လူအေတာ္မ်ားမ်ား အိပ္ေမာက်ေနသည့္ေခတ္ျဖစ္ေနသည္။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားအေနျဖင့္ ဘုန္းႀကီးမ်ားကို ယုံႀကည္မႈတြင္ ေရွးေခတ္ႏွင့္ယေန႔ေခတ္ မတူညီႀကေတာ့၊ ေရွးေခတ္က ဘုန္းႀကီးမွန္လ်င္ မိမိအက်ိဳးကိုေဆာင္ႀကသူမ်ားဟုျမင္၍ ယေန႔ေခတ္တြင္ ဘုန္းႀကီးဆုိသည္မွာ အတၱႀကီးသူမ်ားဟု ယုံႀကည္ႀကသည္။ မိမိတုိ႔ကိုဘာမွ်လမ္းမွန္ညႊန္ျပႏုိင္လိမ့္မည္မဟုတ္ဟု ယုံႀကည္ႀကသည္။ ဘုန္းႀကီးဆိုေသာ္လည္း အကုန္လုံးအေကာင္းႀကီးမဟုတ္သလို အကုန္လုံး အဆိုးႀကီးမဟုတ္ဟု သိထားသင့္သည္။ ခ်ဲဘုန္းႀကီး လမး္ေဘးဘုန္းႀကီးကို ျမင္ရုံျဖင့္ ဗုဒၶဘာသာကို သံသယျဖစ္ရန္မသင့္ေပ၊ ထိုဘုန္းႀကီးဆိုးမ်ားကို မႀကိဳက္လ်င္ အဆင္ေျပမည့္နည္းလမ္း မ်ားျဖင့္ ပယ္ရွားခ်င္ပယ္ရွားႏုိင္္သည္။ သို႔ေသာ္ အားလုံးကိုသိမ္းႀကဳံး၍ သန႔္ရွင္းေရးလုပ္လ်င္ ေကာင္းသည့္ပုဂၢိဳလ္မ်ား နစ္နာလြန္းလွေပသည္။ မိမိလက္ေခ်ာင္းအတိုအရွည္ကိုႀကည့္ကာ အျပစ္ျမင္လ်က္ သူတစ္ပါးလက္ေခ်ာင္းလွလွေလးမ်ားကို အားက်ခုံမင္ရန္မလိုေပ၊ ပို၍သတိထားရမည္မွာ သူတစ္ပါးလက္ေခ်ာင္းမ်ားကို အားက်ကာ အတိုအရွည္မညီညြတ္သည့္ မိမိ လက္ေခ်ာင္းမ်ားကို မျဖတ္ပစ္မိဖုိ႔ရန္ပင္ျဖစ္သည္။

သာသနာျပဳသည္ႏွင့္ပတ္သက္၍ ရဟန္းသံဃာမ်ား သာသနာျပဳသည္ထက္ လူမ်ားသာသနာျပဳသည္က ပိုေအာင္ျမင္မည္ထင္ပါသည္။ အဘယ့္ေႀကာင့္ဆိုေသာ္ လူဆိုသည္မွာ လူအခ်င္း ခ်င္းသူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြဖြဲ႔ႀကသည္။ အခ်င္းခ်င္းအျမဲတေစ ေတြ႕ျမင္ေနရသည္။ ထုိ႔ေႀကာင့္ တစ္ခါတစ္ရံ ဘာသာျခားတစ္ေယာက္ေယာက္ကျဖစ္ေစ အမ်ားအျပားကျဖစ္ေစ မိမိတို႔ဘာသာ အေရး ေမးခြန္းထုတ္လာပါလ်င္ အဆင္သင့္ေျဖႀကားႏုိင္သည္။ ရဟန္းသံဃာမ်ားထံ ထိုေမးခြန္းရွင္တို႔ လာေရာက္ရန္ေတာင္းပန္ေသာ္မွ လာႀကလိမ့္္မည္မဟုတ္ အေႀကာင္းမွာ ဘုန္းႀကီးထံ သြားလ်င္ လက္အုပ္ခ်ီရမည္ အနည္းဆုံးေတာ့ သူ႔ဆီသြားရသည္။ ဘုန္းႀကီးကုိယ္တုိင္လာမည္မဟုတ္။ အြန္လိုင္းေပၚမွ ေျဖရွင္းျခင္းသည္လည္း ထိပ္တုိက္ေျဖရွင္းျခင္းမဟုတ္၍ ေျပလည္ဖုိ႔ အားနည္းသည္။ လူအခ်င္းခ်ငး္ဆိုပါက လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ အလုပ္ရုံး အိမ္ တစ္ခုခုတြင္ ေတြ႕ဆုံ၍ အားမနာတမ္းေဆြးေႏြးႏုိင္သည္။

လူပုဂၢိဳလ္မ်ား ထိုသို႔ေျဖႀကားေပးႏုိင္ျခင္း ေျပလည္သြားျခင္းသည္ပင္ သာသနာျပဳျခင္းပင္ျဖစ္ပါတယ္။ ထိုသုိ႔ ေျဖႀကားႏုိင္ရန္မွာ လြယ္ကူသည္ေတာ့မဟုတ္ လြယ္ေအာင္လုပ္ေဆာင္ႏုိင္ရန္ နည္းလမ္းကို ေတြ႕ရွိလ်င္ ထိုနည္းလမ္းသည္ မိမိတုိ႔ႏွင့္အဆင္ေျပမည့္ သာသနာျပဳနည္းျဖစ္လာပါလိမ့္မည္။ ထို႔ေႀကာင့္ ငယ္ရြယ္စဥ္ကပင္ မိမိတို႔ကိုယ္တုိင္ သို႔မဟုတ္ မိမိတို႔ကေလးငယ္ မ်ားကို Dhamma School ကဲ့သုိ႔ေသာ သင္တန္းတက္၍ တစ္ေျဖးေျဖးရင္က်က္လာျခင္း ထိုကေလးမ်ား လူႀကီးျဖစ္လာေသာအခါ ပိဋကတ္ျမန္မာျပန္စာေပးပြဲကို ၀င္ေရာက္ေျဖဆိုျခင္း တို႔ျဖစ္သည္။ ပိဋကတ္ျမန္မာျပန္ စာေမးပြဲႏွင့္ပတ္သက္၍ ေျပာရလ်င္ ဓမၼေစတမန္စာေမးပြဲက က်င္းပသည့္စာေမးပြဲကိုပင္ ေျပာရပါမည္။ ယင္းစာေမးပြဲသည္ ဆ႒မူျဖင့္သာေျဖဆိုေစပါသည္ ။ အုပ္စုမွာကိုးအုပ္စုခြဲထားသည္။ မိမိႀကိဳက္နွစ္သက္သည့္ အုပ္စု၏က်မ္းကို ၀င္ေရာက္ေျဖဆိုႏုိင္သည္။ သက္ဆုိင္ရာအုပ္စုတစ္ခုေျဖဆိုေအာင္ျမင္ျပီးလ်င္ ေအာင္လက္မွတ္ေပးသည္။ ဆုေပးသည္။ ေအာင္မွတ္မွာ ၅၀ျဖစ္၍ ၇၅ သုိ႔မဟုတ္ ၇၅အထက္သည္ ဂုဏ္ထူးျဖစ္သည္။ ျမန္မာဘာသာျဖင့္သာေျဖဆိုရသည္။ ရဟန္းရွင္လူမည္သူမဆိုေျဖဆိုႏုိင္သည္။ အစိုးရနိကာယ္ စာေမးပြဲက်င္းပခါနီးတြင္ က်င္းပသည္။
မွတ္ခ်က္ = အထက္ပါရက္စြဲျဖင့္ မိမိရသည့္စာအုပ္သုံးအုပ္အနက္မွ စည္းမ်ဥ္းစာအုပ္ငယ္ကိုဖတ္၍ ညႊန္းဆိုျခင္းျဖစ္သည္။ မက်င္းပေသးလ်င္ကား ႀကိဳတင္သိထားသျဖင့္ အရႈံးမရွိပါ ။ မျဖစ္ေသးပါက ျဖစ္ေပၚဖို႔သာအေျခေနမ်ားပါသည္။

ယေန႔ေခတ္တြင္ ရဟန္းကိုရင္မ်ားသာ ဗုဒၶက်မ္းစာကို သင္ယူႀကရသည္။ လူအမ်ားကား ထိုပါဠိျဖင့္ေရးသည့္စာမ်ားကို ေျဖဆိုရန္အခ်ိန္လည္းမရ ဖတ္လည္းမဖတ္ႏုိင္ျဖစ္ေနသည္။ အျငိမ္း စားဘ၀ေရာက္ခါမွ ေလ့လာႏုိင္ႀကသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ အရမ္းေနာက္က်ေနေပျပီ။ ထိုသို႔မျဖစ္ရန္ ျမန္မာျပန္စာေမးပြဲသည္သာ အသင့္ေတာ္ဆုံးျဖစ္သည္။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တစ္ေယာက္သည္ ဗုဒၶအဆုံးအမမ်ားကို လုိက္စားသင့္ပါသည္။ ထိုမွသာ ဘာသာျခားတို႔ကေမးလာလ်င္ ဟိုဘုန္းႀကီးေမးလိုက္ ဒီဘုန္းႀကီးေမးလုိက္ႏွင့္ အလုပ္မရႈပ္ပဲေနရမည္။ တတ္သိသည့္ဘုန္းႀကီးကို သြားေရာက္ေမးမိလ်င္ေတာ္ေပေသးသည္။ သို႔မဟုတ္ပါပဲလ်က္ ငါတို႔ကိုးကြယ္သည့္ဆရာေတာ္ကား ခ်ဲေပးမွန္လွသည္။ ထိုဆရာေတာ္ကိုေမးလ်င္ သိႏုိင္မည္ဟုရည္ရြယ္ခ်က္ႀကီးႀကီး မာမားထားကာ ေမးမိလ်င္ကား တုိင္ပတ္ေနလိမ့္မည္။ အျခားဆိုးရြားသည့္ အခ်က္တစ္ခုမွာ ဘာသာေရးအေျခခံမရွိသူမ်ားသည္ ဘာသာျခားတို႔က အေဟာအေျပာေကာင္းသျဖင့္ ထိုစကားမ်ားကို ႀကားရဖန္မ်ားလာေသာအခါ ဟုတ္သားပဲ မ်က္စိနဲ႔မွမျမင္ရတာ အလကားပဲေပါ့ဟုဆိုကာ ဘာသာပါေျပာင္းႏုိင္ပါသည္။ တစ္ခုခုျဖင့္ ျမဴဆြယ္လာပါက ျမန္ႏႈန္းပင္ပိုျမင့္ႏုိင္ပါ သည္။

ဓမၼဗိမာန္ဆရာေတာ္၏ ပရိယတၱိသာသနာေရးအေတြးအေခၚမ်ား စာအုပ္ငယ္တြင္ - ဗုဒၶဘာသာအမ်ားစုသည္ ဗုဒၶဘာသာအေႀကာင္းကို စနစ္တက် သင္ႀကားခဲ့ရသည္မဟုတ္၊ က်က်နန မသိေသးသူသာမ်ားသည္-ဟု ဆုိထားသည္။ မွန္ပါသည္ မိမိတို႔ေထရ၀ါဒသာသနာထြန္းကားသည့္ ျမန္မာႏုိင္ငံျဖစ္ပါလ်က္ အျခားဘာသာကေလးငယ္မ်ားႏွင့္ မိမိတုိ႔ဗုဒၶဘာသာကေလးငယ္ ကြာျခားပါသည္။ အျခားဘာသာကေလးငယ္မ်ားသည္ တစ္ပတ္တစ္ရက္ ဆုိင္ရာအရပ္သို႔သြားႀကရသည္။ ဗုဒၶဘာသာကေလးငယ္မ်ားကား ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကိုသြားလ်င္ မုန္႔စားရမည္ဆိုမွ လာခ်င္ႀကသည္။ အပ်ိဳလူပ်ိဳမ်ားကား သာ၍ဆိုးသည္။ အခ်ိဳ႕ကဘုန္းႀကီးေက်ာင္းပင္ မေရာက္ဖူးသူတို႔ရွိသည္။ (ေရာက္သူတစ္ခ်ိဳ႕တြင္ အခ်ိဳ႕ကား တက္တက္ႀကြႀကြရွိလွပါသည္။ ထိုသူ အနည္းငယ္ကို မဆိုလိုပါ။ သုိ႔ေသာ္ ဓမၼအက်ိဳးေဆာင္အရက္သမားအခ်ိဳ႕ကိုလည္း ေတြ႕ေနရပါသည္။ ဆုိင္ကယ္တ၀ီး၀ီးျဖင့္ ေရွ႕ေျပးအက်ိဳးေဆာင္အခ်ိဳ႕ေႀကာင့္ အထင္ေသးစရာျဖစ္ ရသည္။ ထိုအခ်ိန္မ်ိဳးတြင္ မေသာက္ျခင္းက အေကာင္းဆုံးပင္ျဖစ္သည္။ မိဘမ်ားဗုဒၶဘာသာျဖစ္လ်က္ အဂၤလိပ္ျဖင့္သာ ေျပာရေသာေက်ာင္းတြင္ေနသျဖင့္  ျမန္မာစကားတစ္လုံးမွ်ပင္ မတတ္ေသာကေလးငယ္မ်ားကိုလည္း ေတြ႕ဖူးသည္။ ရန္ကုန္စာသင္တုိက္ေနစဥ္ မိမိဆရာသမားရန္ကုန္သို႔အစည္းေ၀းတစ္ခုေႀကာင့္လာရာ ေက်ာင္းဒကာအရင္းအျခာလည္းျဖစ္ ငယ္စဥ္ ကပင္ မိမိဆရာသမားႏွင့္ သိကၽြမ္းေနျပီးျဖစ္ေသာ ေက်ာင္းဒကာဒကာမမိသားစုတို႔ လာေရာက္ ကန္ေတာ့ရာ အတူတကြလုိက္ပါလာေသာ သူတို႔၏ကေလးမ်ားသည္ အဂၤလိပ္စကားကို မႊတ္ေနေအာင္ေျပာႏုိင္ေသာ္လည္း ျမန္မာစကားကုိမူ မိခင္ျဖစ္သူမွဘာသာျပန္ေပးေနရသည္ကို ေတြ႕ရသည္။ ထုိကေလးမ်ား အေနျဖင့္ မည္သို႔ေသာအေျခေနျဖင့္ ဘာသာေရးအေျခခံ ကို ေကာင္းစြာရပါမည္နည္း ဗုဒၶတရားေတာ္မ်ားႏွင့္ နီးနီးကပ္ကပ္ ေတြ႕ထိခြင့္ရပါမည္နည္း။ ျမန္မာစကားကိုပင္ အေတာ္ျပန္သင္ယူရလိမ့္မည္။ ထို႔ေႀကာင့္ မိမိဘာသာ မိမိအမ်ိဳး မိမိ ယဥ္ေက်းမႈကို မိမိတို႔ကမေစာင့္ ထိန္းပါလ်င္ အျခားဘာသာျခားတို႔က လာေရာက္ေစာင့္ေရွာက္ထိန္းသိမ္းေပးပါလိမ့္မည္။ နဂုိကဗုဒၶဘာသာႏုိင္ငံျဖစ္ေသာ္လည္း ယခုအခါ တစ္ႏုိင္ငံလုံး ဘာသာျခားျဖစ္သြားႀကသည့္ အသီးသီးေသာႏို္င္ငံမ်ားကို မ်က္ျမင္ေတြ႕ေနရသည္မွာ အမ်ားအျပားပင္ျဖစ္သည္။ ထုိႏုိင္ငံမ်ား ဘာ့ေႀကာင့္ဘာသာေျပာင္းသြားႀကသနည္း မိမိဘာသာက မွားယြင္းေန၍ေလာ စသည္ျဖင့္ အေမးထုတ္စရာရွိပါသည္။ အေျဖမွာမိမိတို႔ဘာသာအသိဆုံးျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ ထို႔ေႀကာင့္ ထိုအေျဖမ်ားကို ေအာင္ျမင္စြာေျဖဆိုႏုိင္ပါေစေႀကာင္း ဆုေတာင္းရင္း.............

မည္သူ႔ကုိမွ်ရည္ရြယ္လိုစြမ္းမရွိပါ။ ေရးရန္စဥ္းစားရင္းစဥ္းစားရင္းႏွင့္ ေရးျဖစ္သြားျခင္းမွ်သာျဖစ္ပါသည္။
 
အရွင္က၀ိႏၵ(ေခ်ာင္းဆုံ)
Print Friendly and PDF

No comments:

Post a Comment

Twitter Bird Gadget