ဒီဆုိက္ဒ္ထဲက စာေတြက ၀ါသနာအရ အားတဲ့အခ်ိန္မွာ ေရးသားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ စာအုပ္ေတြကို အရင္ကတည္းက ေတြ႔တဲ့ဆိုက္ဒ္ေတြကေန Download ဆြဲထားခဲ့ပါတယ္။ ဒီကို ျပန္တင္မယ္ဆိုျပီး ရည္ရြယ္ရင္းမရွိခဲ့ပါ။ ဒါေႀကာင့္ ခုလိုျပန္တင္ျဖစ္သြားေတာ့ ယူခဲ့တဲ့ဆုိက္ဒ္ေတြကို မမွတ္မိေတာ့ပါဘူး။

Tuesday, May 7, 2013

ကရင္ျပည္နယ္ခရီးစဥ္(၁)

E.G. F | 12:02 PM |


ခရီးတစ္ခုအစျပဳ
          ရက္ရွည္အားလပ္ရက္ကို ဘယ္လိုကုန္ုဆုံးရတာ အႀကိဳက္ဆုံးလဲဟု သင့္ကိုယ္သင္ -ေမးခြန္းတစ္ခု ေမးႀကည့္ပါ၊ သင္တို႔မေျဖဆိုမီ စာေရးသူမိမိ အရင္ေျဖပါမည္။ မိမိသည္ ရက္ရွည္အားလပ္ရက္မ်ားတြင္ ေလ့လာေရးခရီးသြားရသည္ကို အႏွစ္ျခိဳက္ဆုံးျဖစ္သည္။ ခရီးထြက္ျခင္းျဖင့္ ေရွ႔ဆက္ျဖတ္သန္းရမည့္ ခရီးအတြက္ အေထာက္အကူျဖစ္ႏုိင္သလို ေပါင္းသင္း ဆက္ဆံေရးတြင္ ပုိ၍လြယ္ကူစြာ ေျပာဆုိ၊ဆက္ဆံႏုိင္မည့္ နည္းလမ္းတို႔ကုိ ရရွိေစသည္။ ထို႔အျပင္ အျမင္မ်ားကုိလည္း ပုိမုိက်ယ္ျပန္႔ေစႏုိင္သည္။ ဤသို႔အားျဖင့္ ျမတ္ႏိုးစရာေသာ အက်ိဳးမ်ားစြာ ရရွိသည္ဟု အခိုင္အမာယူဆထားေသာေႀကာင့္ ေလ့လာေရးခရီးထြက္ျခင္းကုိ ႏွစ္ျခိဳက္မိျခင္းျဖစ္သည္။ ဥပမာ-ေငြငါးေသာင္းရွိသည္ဆိုပါစုိ႔ မုန္႔၀ယ္စားလွ်င္ ဘာျဖစ္မလဲ၊ ရုိးရုိးေလးေျဖရလ်င္ ကုန္သြားမည္ -ဟု ေျဖရပါမည္။ မွန္ပါသည္။ ကုန္တာျခင္းအတူတူ သင္တန္းတစ္ခုခုတက္ျခင္း၊ ေလ့လာေရးခရီးတစ္ခုခု သြားျခင္းတို႔က မိမိကို အဖိုးမျဖတ္ႏုိင္ေသာ အက်ိဳးကုိ ရရွိေစပါသည္။ ယင္းတို႔က ဘ၀၀မ္းစာကို ျပည့္ေစ၊ ႀကြယ္ေစသည္မဟုတ္ေလာ၊ ဘ၀အေမာမ်ားကို ေျပေစ၊ ေအးေစသည္မဟုတ္ေလာ၊ ကဲ-ေျပာရင္ႀကာတယ္၊ ခရီးစထြက္တာကို ေရးလုိက္ပါဦးစုိ႔။


          မိမိ၏ ေျခာက္လပတ္စာေမးပြဲကို 18-3-2013 တြင္ေျဖဆုိကာ 25-3-2013 တြင္ ျပီးဆုံးသည္။ စာေမးပြဲေနာက္ဆုံးေန႔တြင္ပင္ ညေနေျခာက္နာရီကားျဖင့္ ကရင္ျပည္နယ္၊ဘားအံသုိ႔ စီးနင္းလုိက္ပါရန္ မန္းေရႊျမိဳ႕ေတာ္ကားလက္မွတ္ကို ၀ယ္ထားျပီးျဖစ္သည္။ စာေမးပြဲကား ေလးနာရီျပီးသည္၊ ငါးနာရီတြင္ ဆုိင္ကယ္ျဖင့္ ကၽြဲဆည္ကန္ကားႀကီး၀င္းသုိ႔ သြားရန္စီစဥ္ထားျပီးျဖစ္သည္။ သုိ႔ေသာ္ ဟုိလုပ္ဒီလုပ္ႏွင့္ ညေနငါးနာရီမထိုခင္ ဆယ့္ငါးမိနစ္မွ သတိရသျဖင့္ ေရပင္မခ်ိဳးႏုိင္ပဲ သကၤန္းလဲကာမွတ္ပုံတင္စတာေတြ ရွာေဖြရသည္။ ရွာေဖြျပီးခ်ိန္တြင္ အေဆာင္ေရွ႕ဆုိင္ကယ္ေရာက္ေနျပီျဖစ္သည္။ ကမန္းကတန္းပင္ အခန္းေသာ့ခတ္ကာ အေဆာင္မွဴးကိုေသာ့အပ္ျပီး လက္မွတ္ထုိးရသည္ (စာရြက္ေပ်ာက္ေနသျဖင့္ လက္မွတ္မထိုးခဲ့ရပါ)။ ထို႔ေနာက္ ေမာ္ကြန္းထိန္းရုံးသို႔ အေျပးသြားကာ လက္မွတ္ထုိးျပီး ဆုိင္ကယ္ျဖင့္ ကမန္းကတန္း ထြက္ခြာခဲ့ေတာ့သည္။ မိမိ၏ မျပင္ျဖစ္ေသာ အားနည္းခ်က္မွာ ခရီးမည္မွ်သြားခဲ့ ဖူးေသာ္ျငား ခရီးမသြားခင္ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္မႈ အားနည္းျခင္းျဖစ္သည္။ တကယ္လည္း ခရီးထြက္ လာေသာအခါ လြယ္အိပ္တစ္လုံး၊ကားလက္မွတ္၊ ၀တၳဳေငြႏွင့္ ကင္မရာတစ္လုံး ဒါေတြသာပါခဲ့သည္။
          ကား၀င္းသို႔ အခ်ိန္မီကား ေရာက္ခဲ့ပါသည္။ ခရီးသာထြက္ခဲ့ရသည္ မိတၳီလာအေရးအခင္းေႀကာင့္ စိတ္ထဲတြင္ စႏုိးစေနာက္ေတာ့ျဖစ္မိသည္။ မိတၳီလာအေရးခင္းေႀကာင့္ အစုိးရစာေမးပြဲမ်ားပင္ ေနာက္ ဆုတ္ခဲ့ရသည္မဟုတ္ေလာ၊ ဘာမဆုိင္ညာမဆုိင္ စာေမးပြဲေနာက္ဆုတ္ခဲ့ရေသာ ညီေတာ္ေနာင္ေတာ္ မ်ားအတြက္ ၀မ္းနည္းမိသည္ကားအမွန္ပင္၊ သုိ႔ေသာ္ ဘယ္တတ္ႏုိင္မည္နည္း အေျခေနကား စုိးရိမ္စရာ အေျခေန ျဖစ္ခဲ့သည္ကိုး၊ လူနည္းစု ရခုိင္ေသြးခ်င္းမ်ား၏ အႏိုင္က်င့္ခံရတုန္းကပင္ ဒီအတုိင္း ႀကည့္ခဲ့ဖူးသည္ပဲ မိတၳီလာ၏ ျပႆနာကုိ ဒီအတုိင္းဘာလို႔မႀကည့္ႏုိင္ရမွာလဲ (ဒါေတာင္ ေတာက မတက္လာရင္ ကုလားသတ္လို႔ မိတၳီလာက ေသြးခ်င္းတို႔ အစပင္က်န္ပါ့မလားမသိ၊ တမင္အသတ္ ခံရသည့္ ေနာင္ေတာ္တစ္ပါးအတြက္ေတာ့ ယေန႔တိုင္ ရင္နာမိဆဲပင္)။ မိမိလည္း ပုထုဇဥ္ပင္ျဖစ္၍ ခံစားခ်က္ေတာ့ ရွိပါသည္။ တုန္႔ျပန္ဖို႔ေတာ့ စိတ္ကူးမရွိပါ၊ ရန္ကိုရန္ျခင္း မတုန္႔လ်င္းလိုပါ၊ သို႔ေသာ္ ယေန႔တိုင္ ၉၆၉-မွလြဲ၍ အျခားဆုိင္ကိုေတာ့ မ၀ယ္မိေအာင္ ေစာင့္ထိန္းခဲ့ပါသည္။ အဘယ့္ေႀကာင့္ ဆိုေသာ္ ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း တံဆိပ္ႏွိပ္ျပီး ေရာင္းခ်သူတို႔၏ လုပ္ရပ္ကို ရင္နာလြန္း၍ျဖစ္သည္ ။ ေဖ်ာ္ရည္အမ်ိဳးမ်ိဳး၊ ေကာ္ဖီမစ္အမ်ိဳး၊သႀကားလုံး၊ ျပဳတ္ေသာက္လို႔ရသည့္ ေခါက္ဆြဲအမ်ိဳးမ်ိဳးစသည္တို႔တြင္ သူတို႔၏တံဆိပ္ကို ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း ကပ္ထားေသာေႀကာင့္ျဖစ္သည္။ သူတို႔၏ဆုိင္တြင္လည္း အေရွ႕တြင္ တုိင္းရင္းသူတို႔ကို ဗန္းျပျပီး အေနာက္တြင္ လက္ညိႈးညႊန္ ေရာင္းခ်ေနသည္တို႔ကို ေတြ႔ေန ရေသာေႀကာင့္ျဖစ္သည္။ ဒီေလာက္ေရွာင္ႀကဥ္သည့္ႀကားကပင္ ဆုိင္ထဲေရာက္မွ သူတို႔မွန္းသိကာ အားနာနာႏွင့္တစ္ခုစႏွစ္ခုစ ၀ယ္ခဲ့ရဖူးသည္ပင္။ စာဖတ္သူတို႔ေကာ ၀ယ္ခဲ့ဖူးမည္ဟု ထင္ပါသည္။ ဤသို႔ေရွာင္ႀကဥ္ေသာေႀကာင့္ လူသားခ်င္းစာနာမႈမရွိဟု သင္တို႔ဆိုမည္လား၊ ထိုသို႔ဆိုလွ်င္ မိမိ၏အေတြ႔အႀကဳံ(လုံး၀လုပ္ႀကံမႈမရွိ) ကုိယ္ေတြ႔အျဖစ္အပ်က္တို႔အား စာဖတ္သူတို႔ကို ေျပာျပခ်င္ပါသည္။ စာဖတ္သူတို႔က မိမိစာေရးသူကို မည္သုိ႔ ေျပာခ်င္ေျပာပါေစ ဒီက်င့္၀တ္တစ္ခုကိုကား အမ်ိဳးသားေရးအသိစိတ္ဟူေသာ တစ္ခုတည္းေသာအေႀကာင္းေႀကာင့္ ေစာင့္ထိန္းသြားပါမည္။ ဒါက ကၽြႏ္ုပ္၏လုပ္ပုိင္ခြင့္မဟုတ္ေလာ။ မိမိဆုိင္ေရွ႕တြင္ ၉၆၉-စေတကာတပ္ထားျခင္းသည္ ေဖ်ာ္ရည္စသည့္ ပစၥည္းတြင္ ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း တံဆိပ္ရုိက္ႏွိပ္ျခင္းေလာက္ မဆိုးႏုိင္ဟု ယူဆပါသည္။

          ေအာ္-စကားေႀကာရွည္မိသျဖင့္ လိုရင္းပင္ ေပ်ာက္မလိုျဖစ္ေနပါပေကာ။ ကဲ-ေရွ႕ဆက္ ခရီးစဥ္ကိုသာ ေရးသားပါေတာ့မည္။ ကားေပၚတြင္ မိတၳီလာအေရးခင္းအေႀကာင္းစဥ္းစားေနမိသည္။ စဥ္းစား၍မဆုံးခင္ပင္ မိတၳီလာသို႔ဆိုက္ေရာက္ေတာ့သည္။ မိမိတို႔မန္းေရႊျမိဳ႕ေတာ္ကားသည္ Famous စားေသာက္ဆုိင္နားက Royal Star စားေသာက္ဆုိင္ေရွ႕တြင္ မိမိတို႔၏ မန္းေရႊျမိဳ႕ေတာ္ကားႀကီး ရပ္နားလုိက္သည္။ တိုင္ဆုိင္လွပါ၏။ အေပါ့သြားရာ ေနရာသို႔ အသြားအျပန္တြင္ အျပာေရာင္အ၀တ္နဲ႔ ဘာလိုလိုညာလုိလိုတို႔ အနည္းငယ္ေတြ႔ရပါသည္။ စိတ္ထဲတြင္ ငါတို႔ကို ေစာင့္ေရွာက္ေပးေနျခင္းပဲဟု မွတ္ယူမိသည္။ ယင္းဆိုင္တြင္ ဘာမွမေသာက္ခဲ့ပါ၊ တံဆိပ္ရွင္တို႔ ျဖစ္ေနမည္စုိးေသာေႀကာင့္ျဖစ္သည္။ သုိ႔ေသာ္ ဗုိက္ထဲမွ အလြန္ပူေနပါျပီ၊ သို႔ႏွင့္ ပလက္ေဖါင္းေဘးရွိ ေဖ်ာ္ရည္ေရာင္းသည့္ဆုိင္ေလးသို႔သြားကာ မန္က်ဥ္းေဖ်ာ္ရည္တစ္ဗူးမွာေသာက္လုိက္သည္။ ေသာက္ျပီး ဗူးကိုႀကည့္ေတာ့မွ မိတ္ေဆြႀကီးတို႔၏ အမွတ္တံဆိပ္ကို ဘြားကနဲေတြ႔ရေတာ့သည္။ ေအာ္-ခက္ေနျပီေကာ။ ကားေပၚတြင္ က်ိဳက္ထီးရုိးသုိ႔ ဘုရားဖူးသြားႀကမည့္ခရီးသည္ေလးေယာက္ခန္႔ကို ေတြ႔ရသည္မွာ ၀မ္းသာမိသည္။ အေႀကာင္းမွာ က်ိဳက္ထီးရိုးကို ဟုိးအရင္ အငယ္တန္းတုန္းက တစ္ေခါက္ေရာက္ဖူးခဲ့သျဖင့္ မိမိေနာက္ထပ္ သြားခ်င္မိေသာေနရာသို႔ သြားႀကမည့္ခရီးသည္တို႔ကို ေတြ႔ရျပန္ေသာေႀကာင့္ ၀မ္းသာမိျခင္းျဖစ္သည္။
          ဤခရီးတြင္ သုံးပါးႀကြလာခဲ့ျခင္းျဖစ္ကာ ဘားအံေရာက္ေသာအခါ နာရီစင္တြင္ဆင္းျပီး ကမ္းနားလမ္းရွိ မိတ္ေဆြျဖစ္သူ အရွင္ေတဇိႏၵ၏ ဒကာမအိမ္သို႔ေခတၱ၀င္ကာ မ်က္ႏွာသစ္၊သြားတိုက္ျပီး မစားရတာႀကာျပီျဖစ္သည့္ ေအာက္ျပည္ေအာက္ရြာ (ဘားအံ)မုန္းဟင္းခါးဘုန္းေပးလုိက္သည္ (မုန္႔ဟင္းခါး အရမ္းေကာင္းပါသည္။ မမ၊ေဒၚပုတ္၊ေအးခ်မ္းတို႔က ကပ္လွဴျခင္းျဖစ္သည္) ။ ဤကား မိမိကို ကရင္ျပည္နယ္၊ဘားအံျမိဳ႕က အဆင္ေျပစြာ၊ ေႏြးေထြးစြာေသာ  ေအးခ်ိဳျမျမ နံနက္ခင္းအလွတစ္ ခုျဖင့္ ႏႈတ္ဆက္မႈပင္တည္း။

အမွားမ်ားကုိ ခြင့္လႊတ္ဖတ္ေပးပါ။ ဆက္ေရးပါဦးမည္။ အရွင္က၀ိႏၵ(ေခ်ာင္းဆုံ)
Print Friendly and PDF

No comments:

Post a Comment

Twitter Bird Gadget