ဒီဆုိက္ဒ္ထဲက စာေတြက ၀ါသနာအရ အားတဲ့အခ်ိန္မွာ ေရးသားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ စာအုပ္ေတြကို အရင္ကတည္းက ေတြ႔တဲ့ဆိုက္ဒ္ေတြကေန Download ဆြဲထားခဲ့ပါတယ္။ ဒီကို ျပန္တင္မယ္ဆိုျပီး ရည္ရြယ္ရင္းမရွိခဲ့ပါ။ ဒါေႀကာင့္ ခုလိုျပန္တင္ျဖစ္သြားေတာ့ ယူခဲ့တဲ့ဆုိက္ဒ္ေတြကို မမွတ္မိေတာ့ပါဘူး။

Sunday, June 9, 2013

သတိရတယ္ ပုဂံရယ္

E.G. F | 6:39 PM |



ဟုိးတုန္းက စာအုပ္ေတြထဲ ခဏခဏ ဖတ္ျဖစ္ခဲ့တာက ပုဂံရာဇ၀င္ျဖစ္ျပီး ငါကိုယ္တုိင္ ပ်ဴေစာထီးျဖစ္လိုက္ အေနာ္ရထာျဖစ္လုိက္ က်န္စစ္မင္းျဖစ္လုိက္ နရပတိစည္သူျဖစ္လိုက္ အဲဒီလိုနဲ႔ အမ်ိဳးမ်ိဳးသရုပ္ေဆာင္ခဲ့ဖူးတယ္။ ငါ့ရဲ႕ေခါင္းေပၚကို အခၽြန္အတက္ေတြလည္း ေရာက္ခဲ့ဖူးသလို ကုိယ္ေပၚလည္း စလြယ္ေတြ ေရာက္ခဲ့ဖူးတယ္။ တုိက္ပြဲမွာ ရန္သူေတြနဲ႔ စီးခ်င္းထိုးခဲ့ဖူးသလို အလုံးအရင္း နဲ႔လည္း စစ္ပြဲမွာတုိက္ခိုက္ခဲ့ဖူးတယ္။ ပလီပလာစကားေတြလည္း ေျပာခဲ့ဖူးသလို ေငါက္ငမ္းေအာ္ ဟစ္ျပီးလည္း ေျပာခဲ့ဖူးတယ္။ မူးမတ္ေတြနဲ႔ တိုင္ပင္ခဲ့ဖူးသလို ျပည္သူေတြေရွ႕ တိုင္းခန္းလည္း လွည့္လည္ခဲ့ဖူးတယ္။ ျပီးေတာ့ ဘုရားပုထိုးေတြ အမ်ားအျပားလည္း တည္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ငါ့ကို အဲဒီလုိ သရုပ္ေဆာင္ျဖစ္ခဲ့ေအာင္ ခ်စ္ဦးညိဳနဲ႔တကၠသိုလ္စိန္တင္တို႔က အသက္သြင္းခဲ့တာျဖစ္ျပီး တစ္ခါတစ္ေလ သူတို႔သရုပ္ေဆာင္ခိုင္းလုိ႔ Move ၀င္သြားျပီး စားခ်ိန္မွာလည္း သရုပ္ေဆာင္ျဖစ္ခဲ့သလုိ တစ္ေယာက္ တည္းလမ္းေလွ်ာက္ရင္းလည္း စိတ္နဲ႔ကိုယ္လြတ္ေနတတ္ခဲ့တယ္။ ကုန္ကုန္ေျပာရရင္ တရားထိုင္ရင္ စိတ္ထဲ အဲဒါေတြေပၚေနျပီး ဘုရားရွိခိုးခ်ိန္မွာလည္း ကုိယ့္ကိုယ္ကို သရုပ္ေဆာင္ျဖစ္မွန္းမသိျဖစ္ခဲ့ရတယ္။ အဲဒီစိတ္ေတြက ငါ့ကိုသတ္ေနတာလား ငါ့ကိုကယ္တင္ေနတာလား သိေတာင္မသိေတာ့ေလာက္ေအာင္ ရူးသြပ္ခဲ့ဖူးတယ္။ ေအာ္…ပုဂံရယ္...။
အဲဒီလိုေနထုိင္ရင္း အသက္က ဆယ့္သုံးႏွစ္ ျပီးေတာ့..ျပီးေတာ့…ႏွစ္ဆယ့္ငါးႏွစ္.. ခု ႏွစ္ဆယ့္ေျခာက္ႏွစ္အကူး… ပုဂံေရ.. နင့္ဆီကို ေရာက္ဖူးခဲ့ျပီေလ…။ ေစာင့္လုိက္ရတာ ဆယ့္သုံးႏွစ္ ႀကာခဲ့တယ္။ ပုဂံရယ္….အခ်ိန္ေတြအႀကာႀကီး ဘာေႀကာင့္ငါ့ကိုဆြဲထားခဲ့ရသလဲ ?။ ခုေတာ့.. နင္မေတြ႕ခ်င္တဲ့ငါ.. နင္ မေရာက္လာေစခ်င္တဲ့ငါ… နင့္ဆီေရာက္လာခဲ့ပါျပီ..။ နင္ေျပာခဲ့တဲ့ ရာဇ၀င္ေတြ နင္ေျပာခဲ့တဲ့ ဒ႑ာရီေတြ ငါ.. ယုုံခဲ့ျပီးသားပါ။ အရုိးသားဆုံး၀န္ခံပါရေစ..၊ ေစာင့္ခဲ့ရတဲ့ ဆယ့္သုံးႏွစ္လုံးလုံး နင့္အေပၚအထင္လြဲခဲ့ဖူးပါတယ္။ ခုေတာ့ နင့္အေႀကာင္းကို သိလုိက္ရတဲ့အတြက္ ငါ့ရဲ႕အထင္လြဲခဲ့မႈ အေပၚ ေနာင္တလည္းရမိပါတယ္၊ ပုဂံကုိ ငါေရာက္လာေအာင္လို႔ နင္ငါ့အေပၚ ဘယ္ေလာက္ မုန္းတီးဟန္ေဆာင္ခဲ့ရတယ္၊ ဘယ္ေလာက္ညိႈ႕ယူဖမ္းစားခဲ့ရတယ္၊ ဘယ္ေလာက္အေလွ်ာ့အတင္း လုပ္ခဲ့ရတယ္၊ အဲဒါေတြ ခုေတာ့ သိလုိက္ပါျပီ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုရင္ နင္နဲ႔ငါက အရမ္းကိုအလွမ္းကြာေ၀းျပီး နယ္ေျမေတြ ေ၀းေနႀကလို႔ေလ။
 နင္ငါ့ကိုတစ္ရက္ပဲ ဆုံေတြ႕ခြင့္ေပးတယ္ နင္နဲ႔တစ္ရက္ပဲ ေလွ်ာက္လည္ခဲ့ရတယ္ အဲဒီအတြက္ ငါေပ်ာ္ေပမယ့္ ငါသိပ္၀မ္းနည္းတယ္။ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းတစ္၀က္ ၀မ္းနည္းျခင္းတစ္ဖက္နဲ႔ပါပဲ၊ ငါတို႔ေတြ အျမဲအတူမေနႏိုင္မွန္းသိေပမယ့္ နင္နဲ႔အခ်ိန္အေတာ္ႀကာေနခ်င္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ နင့္အေႀကာင္းကို အေတာ္မ်ားမ်ားသိခ်င္ေနပါတယ္။ ငါစပ္စုတာမဟုတ္ပါဘူး။ ငါစိတ္၀င္စားတာပါ တကယ္အမွန္ အတုိင္းေျပာရရင္ နင့္ကိုအေလးထားတာပါ။ နင့္ကိုေလးစားတာပါ။ ဒါေပမယ့္ နင္ငါ့ကိုငဲ့ညွာလြန္းခဲ့ တယ္ေနာ္၊ ငါ့ဘ၀အတြက္ နင္ဦးစားေပးခဲ့လြန္းတယ္ေနာ္၊ တကယ္တမ္း နင္မညာေႀကး ေျပာ မယ္ဆိုရင္ နင္ငါနဲ႔အတူအႀကာႀကီး ေနခ်င္တာ ငါသိပါတယ္။ အဲဒီတစ္ရက္က နင့္အတြက္ ဘယ္ေလာက္ အေရးပါ မယ္ဆိုတာ မသိေပမယ့္ ငါ့အတြက္ေတာ့ ဘ၀နဲ႔ရင္းျပီး အေရးပါခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီတစ္ေန႔တာကို ျပန္ျမင္ေယာင္ႀကည့္မိတဲ့အခါ…..။ နင္ငါ့ကိုပူေလာင္မႈေတြနဲ႔ ႀကိဳဆိုျပီး နင့္ အေပၚဘယ္ေလာက္ သည္းခံႏုိင္မလဲဆိုတာ စမ္းသပ္ခဲ့ေပမယ့္ တစ္ခ်က္ေလးမွ နင့္ကိုစိတ္မပ်က္ခဲ့ဘူး၊ တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္..၊ ေရာက္ေရာက္ခ်င္းပဲ နင့္ကိုခြင့္ျပဳခ်က္မေတာင္းပဲ ဓာတ္ပုံေတြ အမ်ားႀကီး ရုိက္ခဲ့တယ္။ နင့္အလွကို ငါဘယ္ေတာ့မွမရုိးဘူး။ နင့္ဆီေရာက္ေတာ့ ဘယ္ေနရာကို ငါပထမဆုံး သြားခဲ့သလဲဆိုတာ နင္လဲသိပါတယ္။ အဲဒါကေတာ့ ငါအႀကိမ္ႀကိမ္သရုပ္ေဆာင္ခဲ့ဖူးတဲ့ ပ်ဴေစာထီးရဲ႕ ဒ႑ာရီသေကၤတဆီ ငါ၀င္ခဲ့တာေပါ့။ မဟာငွက္ပစ္ေတာင္ ျမတ္စြာဘုရားကို ဖူးခဲ့ရျပီး နင္ငါ့ကို ငွက္ႀကီးဆီေရာက္ဖို႔ အေမွာင္ထဲေလွ်ာက္ခုိင္းခဲ့တာလည္း ငါအမွတ္ရပါတယ္ အဲဒီလိုဏ္၀ကၤပါကို ငါလဲႏွစ္သက္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ရွင္အရဟံအုတ္ေက်ာင္းကို ၀င္လုိက္တဲ့အခ်ိန္မွာပဲ ငါတပ္မက္ခဲ့ဖူးတဲ့ နင့္လက္ရာေတြ႕ရတဲ့အျပင္ ရွင္အရဟံကိုလည္း ေတြ႔ခဲ့ရျပန္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ရွင္အရဟံက မြန္ျဖစ္လို႔ လားမသိဘူး အသားေတာ့ မဲတယ္ေနာ္။

အဲဒီေနာက္ ငါတို႔ေတြ ေရႊစည္းခုံေစတီေတာ္ဆီ ေရာက္ခဲ့ႀကတယ္။ ေရႊစညး္ခုံေစတီေတာ္ရဲ႕ အတြင္းအံ့ဖြယ္ကိုးပါးနဲ႔ အျပင္အံ့ဖြယ္ကိုးပါးကိုလည္း သိခဲ့ရျပန္တယ္။ ငါေလ ေစတီေတာ္ရဲ႕ထီးေတာ္ျမင္ရဖို႔ ခ်ိဳင့္ငယ္ေလးေရွ႕အႀကာႀကီးႀကည့္လုိက္ စိတ္ဓာတ္က်လုိက္ ျပန္ႀကည့္လုိက္ျဖစ္ေနတာကို နင္ေဘးက က်ီစယ္ရင္း အားေပးေနတာကိုလည္း တကယ္ေမ့လုိ႔မရႏုိင္ပါဘူး။ ျမင္သြားျပီဆုိေတာ့လည္း နင္ငါ့ကိုေက်နပ္တဲ့အျပံဳးနဲ႔ ဂုဏ္ျပဳခဲ့တယ္ေနာ္။ အဲဒီေနာက္ နင္ငါ့ကိုမင္းအိုခ်မ္းသာေက်ာင္းမွာ တည္းခုိဖို႔ ဆရာေတာ္ကိုေလွ်ာက္ထားခုိင္းခဲ့ျပီး နင္ေျပာေျပာေလ့ရွိတဲ့ ဗူးဘုရားကို ပုိ႔ခဲ့ျပန္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဗူးဘုရားက ငလ်င္ဒဏ္ေႀကာင့္ အသစ္ျပန္လည္ျပဳျပင္ခဲ့ရတယ္လို႔ ငါသိလုိက္ရတဲ့အခါ နင့္ရဲ႕အတိတ္ေတြ ကို နင္ဘယ္ေလာက္တန္ဖိုးထားသလဲဆိုတာ ငါ…စာနာမိသြားတယ္။ ဗူးဘုရားေပၚမွာ ႏုိင္ငံျခားသား တစ္ေယာက္က ငါနဲ႔အတူဓာတ္ပုံရုိက္ခ်င္တယ္ဆိုလို႔ ငါဓာတ္ပုံရုိက္ခဲ့တုန္းက နင္ဘာလုိ႔ ျမစ္ျပင္က်ယ္ ကို ေငးႀကည့္ခဲ့တာလဲလို႔ ငါသိခ်င္ေပမယ့္ နင့္ကိုေက်ာေပးျပီး ဓာတ္ပုံရုိက္ခဲ့ရလို႔ ငါမေမးအားခဲ့ဘူး။ ဓာတ္ပုံရုိက္ျပီးလို႔ ေမးမယ္လဲလုပ္ေရာ နင္ငါ့အေရွ႕ေရာက္ေနျပန္တယ္။ ကဲ.. ငါဘယ္လိုေမးရက္ေတာ့ မလဲကြယ္။ ေမးရမွာေတာင္ ေမ့ေနခဲ့ျပန္ပါတယ္။
အဲဒီကေနျပန္အထြက္မွာ ကန္ေတာ့ပလႅင္ဘုရားကို နင္လုိက္ပို႔တယ္။ နရပတိစည္သူမင္း တည္ထားျပီး အုတ္နံရံအက်ယ္ႀကီးေတြနဲ႔ နင္ငယ္ငယ္ကလက္ရာေတြ (ေရွးေခတ္လက္ရာေတြ)ကို ငါအ့ံႀသခဲ့ရတယ္။ ပူတဲ့ရာသီမွာ ေအးျမေစတဲ့အျပင္ ေလ၀င္ေလထြက္လည္း ေကာင္းတာကို ငါခံစား ရတဲ့အတြက္ နင့္..ငယ္ငယ္ကလက္ရာေတြကို ငါ..ပိုဂရုစိုက္ခဲ့ရပါတယ္။
အဲဒီေနာက္ တို႔ေတြျမေစတီဘုရားကို ေရာက္ခဲ့ႀကတယ္ေနာ္၊ ငါအရင္က ေက်ာက္စာ ကို ျပတိုက္ပို႔ လုိက္ျပီလို႔ စာအုပ္တစ္အုပ္မွာ ဖတ္ရတယ္ေလ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီကိုေရာက္ တဲ့အခါ ေလးဘာသာနဲ႔ေရး ထားတဲ့ ေက်ာက္စာကို ေတြ႔လုိက္ရေတာ့ မ်က္စိလည္ခဲ့ရတယ္။ အဲဒီတုန္းကလည္း နင့္ကိုေမးခ်င္ခဲ့ေပမယ့္ နင္ငါ့ကို ဆက္ျပီးလုိက္ျပဖို႔အတြက္ ျမေစတီဘုရားမွာရွိတဲ့ နင့္ရဲ႕ပုဂံေျမပုံကို ႀကည့္ေနလုိ႔ ငါ..မေႏွာက္ ယွက္ခ်င္ဘူးေလ။ အဲဒါနဲ႔ မေမးျဖစ္ခဲ့ပဲ ဂူေပ်ာက္ႀကီးဘုရားကို ဆက္ျပီးေရာက္ခဲ့တယ္။ တကယ့္ကို အံ့ဖြယ္ပါပဲ၊ နင္ငယ္ငယ္ကလက္ရာတစ္ခုျဖစ္တဲ့ ဂူေျပာက္ႀကီးဘုရားထဲက နံရံေဆးေရးပန္းခ်ီေတြကို သိပ္သေဘာက်မိသြားတယ္။ ဒါေပမယ့္ ငါဓာတ္ပုံမရုိက္ခဲ့ပါဘူး၊ နင္လည္းရိုက္ခြင့္မျပဳခဲ့ဘူးေလ။ နင္မသိလိုက္တဲ့ အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ နင့္ကိုတန္ဖိုးျဖတ္လိုက္မိတယ္၊ တကယ္ဆိုနင္က… တကယ့္ကို အ့ံႀသဖို႔ေကာင္းျပီး တန္ဖုိးမျဖတ္ႏုိင္ေလာက္ေအာင္ ယဥ္ေက်းခဲ့သူလုိ႔…။
ဆက္ျပီး ငါတို႔ေတြ မႏုဟာဘုရားကို ေရာက္တဲ့အခါ တကယ္ပဲစာမွာဖတ္ခဲ့ရတဲ့အတိုင္း ဘုရားက အမိုးနဲ႔ ကပ္ေနတယ္ေနာ္။ မႏုဟာမင္းရဲ႕ဘ၀ကို ျပန္လည္ျမင္ေယာင္မိရင္း သူ႔ကိုလည္း သနားစိတ္ ၀င္ခဲ့မိျပန္ပါတယ္။ ေရႊရည္သုတ္သပိတ္ႀကီးေဘးက ေလွခါးေပၚမွာ ငါတက္ျပီး မတ္တပ္ရပ္ေနတုန္း နင္ငါ့ကုိဓာတ္ပုံရုိက္ေပးခဲ့တဲ့အတြက္ နင့္ကိုခုထိေက်းဇူးတင္ေနတုန္းပဲ။
ေနာက္ထပ္ ငါတို႔ေတြ ေလာကနႏၵာစြယ္ေတာ္ဘုရားကို ေရာက္ခဲ့ႀကတယ္။ ဘုရားေပၚမွာ ငါပူစာ လြန္းလို႔ နင္ဓာတ္ပုံကို အသဲသန္ရုိက္ေပးခ်င္ေပမယ့္ ေနေရာင္ေႀကာင့္ ရုိက္လို႔မရတာကို နင္စိတ္ မေကာင္းျဖစ္ခဲ့တယ္ေနာ္။ ဒါေပမယ့္ ငါ့ကိုငါးကန္ပို႔ေပးခဲ့ျပီး နင္နဲ႔အတူ ငါးစားေကၽြးခဲ့တဲ့အတြက္ ငါနင့္ကို ပိုပိုျပီးသတိရမိပါတယ္။
အဲဒီေနာက္မွာ ျပတိုက္ကိုလဲေရာက္ေရာ ျပတိုက္အတြင္း အေဆာက္ဦမ၀င္ခင္ ေရပန္းနားမွာ နင့္ကိုေစာင့္ေရွာက္ေနတုန္းျဖစ္တဲ့ ပ်ဴေစာထီးကို ေတြ႕လုိက္ရတဲ့အခါ နင့္အတြက္ပိုျပီး စိတ္ခ်လုိက္ရ တယ္ေလ။ ပ်ဴေစာထီးက နင့္အေပၚခုထိ သစၥာရွိရွိ ေစာင့္ေရွာက္ေနတဲ့ သစၥာရွိလူယုံဆိုတာ နင္ေျပာမွပဲ သိလုိက္ရတယ္။ ျပတုိက္ထဲ၀င္လဲ၀င္ေရာ တကယ့္လက္ရာေတြကို ေတြ႔လုိက္ရတယ္လ။ ၁၁-ရာစုလက္ ရာေတြလည္း ေတြ႔ရတယ္ ျပီးေတာ့ နံရံေဆးေရးေတြေရာ အမ်ားႀကီးပဲကြာ ျပန္ထြက္ခ်င္စိတ္ကို မရွိေတာ့ ဘူး။ ဒါေပမယ့္ ၀င္လာကတည္းက ေလးနာရီရွိျပီမို႔ ျပတိုက္ပိတ္ခ်ိန္ကို ကန္႔သန္႔ထားခဲ့တာျဖစ္တဲ့အတြက္ တျခားႀကည့္ေနတဲ့သူေတြလည္းရွိလို႔ နင္ငါ့ကိုမ်က္ႏွာလုိက္သလိုမျဖစ္ေအာင္ ေလးနာရီခြဲထိပဲ ႀကည့္ ခြင့္ေပးခဲ့တယ္။ ငါႀကည့္မ၀ခဲ့ေပမယ့္ နင့္အေပၚေတာ့ အလိုမက်မႈမျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ နင္ေျပာခဲ့တယ္ေလ ငါနင့္ ကိုတန္ဖိုးထားမွန္း သိတယ္ဆိုတာကို..၊ အဲဒီစိတ္ေလးနဲ႔ ငါေက်နပ္ပါတယ္။
အဲဒီေနာက္ သဗၺညဳဘုရားကို ေရာက္ခဲ့တယ္။ သဗၺညဳဘုရားရဲ႕အတြင္းပိုင္းကလဲ ကန္ေတာ့ ပလႅင္ဘုရားလိုပဲ အုတ္နံရံထူထူေတြနဲ႔ ေလ၀င္ေလထြက္ေကာင္းတဲ့ ဘုရားတစ္ဆူျဖစ္တာကို ေတြ႕ရျပန္ တယ္။ အေလာင္းစည္သူမင္း နန္းစံသက္ ၁၁-ႏွစ္မွာ တည္ထားခဲ့တာျဖစ္တယ္လို႔ နင္ငါ့ကိုေသခ်ာ ရွင္းျပခဲ့တာ ငါ.. ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ဘူး ပုဂံေရ…။

အဲဒီေနာက္မွာ တို႔ေတြေရႊဆံေတာ္ဘုရားကို အတူသြားခဲ့ျပီး ဘုရားအေပၚကို ေရာက္ေအာင္ တက္ဖို႔နဲ႔ အဲဒီအေပၚကေန နင့္ကိုအားရပါးရ ၀ေအာင္ႀကည့္ခြင့္ေပးမယ္လို႔ မက္လုံးေပးခဲ့တယ္ေလ။ နင္ေပးတဲ့ ကတိအတုိင္းပဲ အေပၚကိုေရာက္ေတာ့လဲ နင့္ကိုႀကည့္ခြင့္ရခဲ့တယ္။ ပုဂံေရ… နင္က သဘာ၀အလွတစ္ခုျဖစ္သလို ညေနခင္း မိုးမရြာခင္အေျခေနေလးမွာ ဓာတ္ပုံေတြ တျဖတ္ျဖတ္ရုိက္မိခဲ့ တယ္။ အဲဒီခ်ိန္ျဖစ္လို႔လားမသိ နင္ပိုလွတယ္လို႔ ထင္မိတယ္၊ ခု…ငါ့ရဲ႕ ကြန္ပ်ဴတာ Screen ေပၚ တင္ထား လိုက္တဲ့အခါ တကယ့္ေအးခ်မ္းမႈအစစ္ကို ရရွိေစျပီး ရႈပ္ေထြးမႈေတြ ေပ်ာက္ေအာင္ နင္လုပ္ေပးႏုိင္ခဲ့တယ္။ ကြန္ပ်ဴတာေရွ႕ထိုင္ျပီး ျပႆနာတစ္ခုခုျဖစ္လုိ႔ စိတ္မႀကည္မလင္ျဖစ္တုိင္း ဒီပုံကို ျပန္ျပန္ႀကည့္ျဖစ္တယ္။ ပုဂံရဲ႕ေျမနီလမ္းေလးေတြ ပုဂံရဲ႕တျခားနဲ႔မတူတဲ့ ေစတီပုံစံေတြ ရွင္းလင္းတဲ့ရႈခင္းေတြ မိုးမရြာခင္ျဖစ္ လို႔ ေအးျမတဲ့ျငိမ္းခ်မ္းမႈေတြ ဒီခံစားမႈေလးေတြကို ေပးစြမ္းႏုိင္ခဲ့ပါတယ္။ ငါ့ Camera စုတ္ေပမယ့္ နင္က..တကယ္ သဘာ၀အလွျပယုဂ္မို႔ ဘယ္သူကျငင္းခ်က္ထုတ္ႏုိင္မွာလဲ၊ ေရႊဆံေတာ္ဘုရားရဲ႕ အထက္ပဥၥမပစၥယံကေန ရုိက္ထားခဲ့တာပါလို႔ ငါဘယ္သူနဲ႔ေတြ႔ေတြ႔ နင့္ကိုဂုဏ္ယူခဲ့တယ္ပုဂံ…။ နင္က တကယ့္သဘာ၀ျပတိုက္တစ္ခုပါ။ နင့္ဆီကို တစ္ႏွစ္ကုိတစ္ခါေရာက္ခ်င္တယ္။ သုေတသနျပတိုက္ကိုလဲ တစ္ရက္သီးသန္႔ေနျပီး ႀကည့္ခ်င္တယ္။ ျပတိုက္ကို နာရီပုိင္းအတြင္း ေလ့လာရတာ စိတ္ထဲမလုံေလာက္ဘူး၊ တျခားေနရာေတြလဲ စိတ္ထဲမလုံေလာက္ဘူး။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ပုဂံေရ နင့္ဆီကုိငါေရာက္ဖူးျပီ ဒါေႀကာင့္ ငါ့ဘ၀အတြက္ စိတ္ကူးတစ္ခု အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏုိင္ခဲ့ျပီပုဂံ…။
ဓာတ္ပုံရုိက္လိုက္ ႀကည့္လုိက္နဲ႔ ႀကည့္လို႔ကိုမ၀ႏုိင္လြန္းေပမယ့္ မုိးရြာေတာ့မွာျဖစ္လို႔ ငါတို႔ေတြျပန္ထြက္ခဲ့ရတယ္ေနာ္။ အဲဒီေနာက္မွာ နင္ငါ့ကို ေျပာခဲ့တာက ဒီဘုရားျပီးရင္ ပုဂံမွာထုထည္ပမာဏအႀကီးမားဆုံးျဖစ္တဲ့ ဓမၼရံႀကီးဘုရားကို လုိက္ပို႔မယ္..တဲ့။ ဒါေပမယ့္ မိုးအရမ္းရြာေနလို႔ တို႔ေတြမေရာက္ႏုိင္ခဲ့တာကိုေတာ့ အမွတ္တရျဖစ္သြားခဲ့ရပါတယ္။ ဒါမွမဟုတ္လည္း ငါအရမ္းပူေနလို႔ ေအးသြားေအာင္ ငါ့ကိုမုိးေရသြန္းေပးခဲ့ရင္း နင္ေမ့သြားတာမ်ားျဖစ္ေနမလား။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ နင္ငါ့ကိုရြတ္ျပခဲ့တဲ့  ေရနံ႔သာ၀င္းေမာင္ေရးတဲ့ ဓမၼရံဘုရားရာဇ၀င္ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကိုေတာ့ ခုထိအလြတ္ရေနဆဲပါပဲ။ အဲဒါကို ျပန္ရြတ္ျပပါရေစေနာ္…
အာဏာနဲ႔လူစု
ေႀကာက္ရြံ႕မႈနဲ႔သိမ္းသြင္း
ညွင္းဆဲျခင္းႏွင့္ဘုရားတည္
ဓားစီးခုတ္အုတ္စီတာေတာင္
ညီညာရဲ႕လား..ေသသပ္ရဲ႕လား..
အပ္ဖ်ားနဲ႔ထိုးထုိးႀကည့္
အျပစ္တစ္ခုေတြ႕ျပီဆိုတာနဲ႔
ဗိသုကာဆရာေတြကိုသတ္
အမုိက္ဇာတ္ခင္းခဲ့တဲ့ဘုရားဒါယကာ
ေခၚရုံသာအေခၚခံရမယ္
ဘုရားကလညး္မျပီးေလေတာ့
ဗုဒၶဘိေသကအေနကဇာ
ထီးျဖဴဖြင့္မဂၤလာေတာင္
မလုပ္လိုက္ရရွာတဲ့ဓမၼရံကိုယ္ေတာ္ႀကီး
ငုတ္တည္းတည္းႀကီးေပါ့ေလ…။
မုိးေရေတြကလည္းစဲ ငါ့ရဲ႕ပူျပင္းျခင္းေတြလည္း စဲသြားတဲ့အခါ ငါတို႔ေတြ အလုိေတာ္ျပည့္ဘုရားကို ေရာက္ေနျပီျဖစ္လို႔ ဓမၼရံဘုရားဆီ မနက္ျဖန္မွသြားႀကမယ္လို႔ တိုင္ပင္ျပီး အလိုေတာ္ျပည့္ဘုရားထဲ၀င္ခဲ့ႀကတယ္။ ျပီးေတာ့ ေစတီအတြင္းမွာရွိတဲ့ ၁၃၅၄-ခုမွ ထုလုပ္ခဲ့တဲ့ရုပ္ပြားဘုရားကို ေရႊကပ္လႈပူေဇာ္ခဲ့ႀကတယ္ေနာ္။ ဘုရားရင္ျပင္ေတာ္မွာ ေရေတြကလည္း အုိင္လို႔ေပါ့။ ခုေတာ့လဲ ညေနခင္းေလးက ႀကည္ႏူးစရာေအးျမခဲ့ျပီ။ အဲဒီေနာက္မွာ ထီးလိုမင္းလိုဘုရားကို သြားခဲ့ႀကျပီး စိတ္၀င္စားစရာေကာင္းတဲ့ အေဆာက္အဦကုိ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း ငါေငးေမာေနမိလြန္းလို႔ သတိထားဖို႔ နင္လွမ္းေျပာခဲ့ေသးတာကို ျပန္လည္သတိရမိပါေသးတယ္။
အဲဒီေနာက္မွာ ျမန္မာမွန္ရင္ ပုဂံေရာက္ဖူးရမယ္ ျပီးေတာ့ ပုဂံေရာက္ရင္လည္း အာနႏၵာဘုရားကို ေရာက္ဖူးရမယ္လို႔ နင္ငါ့ကိုေျပာေျပာဆုိဆိုနဲ႔ အာနႏၵာဘုရားကို ပို႔ေပးခဲ့တယ္ေလ။ အာနႏၵာဘုရားမွာ နင့္ရဲ႕ငယ္လက္ရာ ေရွးေဟာင္းတန္ဖိုးႀကီးတဲ့ ယဥ္ေက်းမႈအေမြအႏွစ္မ်ားအျပားရွိလို႔ ကင္မရာတပ္ထားတာကို ငါ့ရဲ႕ကင္မရာအစုတ္ကေလးနဲ႔ ျပန္ရုိက္ခဲ့တယ္ဆိုတာ နင္ခုထိမသိေသးဘူးေနာ္။ စိတ္၀င္စားစရာ ကၽြန္းတံခါးမႀကီးကလည္း ငါ့ကို ဘယ္ေလာက္ရူးသြပ္ေစခဲ့တယ္ဆိုတာလည္း နင္မသိခဲ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အာနႏၵာဘုရားက အဲဒီေန႔အတြက္ ေနာက္ဆုံးေလ့လာေရးခရီးဆိုတာ ငါမသိခဲ့ပါဘူး။ အျပင္ေရာက္ေတာ့မွ မုိးကလည္းခ်ဳပ္ေနျပီမို႔ နင့္ရဲ႕အႀကံေပးခ်က္အတုိင္း မင္းအိုခ်မ္းသာေက်ာင္းကို ျပန္လာျပီး နင့္ရင္ခြင္ေအာက္မွာ အဲဒီညအတြက္ ေႏြးေထြးစြာ အိပ္ေမာက်ခဲ့တယ္ေလ။
မနက္မုိးေသာက္လို႔ နင္မႏိုးေသးခင္ ငါေရမိုးခ်ိဳးျပီး နင့္ကိုစြန္႔ခြာခဲ့ပါတယ္။ နင့္ကိုငါႏႈတ္ဆက္ခ်င္တာေပါ့ ဒါေပမယ့္ နင္နဲ႔အတူ အခ်ိန္အေတာ္ႀကာေနခြင့္မရွိတာကိုသိလို႔ နင္နဲ႔မခြဲခြာခ်င္ပဲနဲ႔ နင့္ကိုခြဲခြာခဲ့ရပါတယ္။ တကယ္ဆိုနင္က ငါတစ္ေယာက္တည္းနဲ႔သက္ဆုိင္သူမွမဟုတ္ပဲေလ..၊ ပုဂံေရ.. နင္ကအမ်ားနဲ႔သက္ဆုိင္တဲ့သူပါ။ နင့္ကိုတစ္ဦးတစ္ေယာက္တည္း ပုိင္ဆုိင္ခ်င္ရင္ ငါနင့္အတြက္ ဘယ္တရားပါ့မလဲေနာ္။ ဒီအရုဏ္ဦးစျပီဆိုရင္ တစ္ျခားတစ္ေယာက္ကို နင့္တန္ဖိုး ျပသရေတာ့မယ္မဟုတ္လား အဲဒီႀကားထဲ ငါကန္႔လန္႔ကန္႔လန္႔ မပါခ်င္ပါဘူး၊ သူကလည္း နင့္ကိုေလးစားေနတဲ့သူျဖစ္လို႔ ငါ…အေႏွာက္ယွက္ေပးဖို႔ မႀကိဳးစားခ်င္ေတာ့တာလည္း ပါပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ နင္ကငါ့ဘ၀မွာ ေလးစားတန္ဖိုးထားရသူပါ။ နင္နဲ႔ပတ္သက္ျပီး ငါအခ်ိန္တိုင္း ဂုဏ္ယူေနမွာပါ။ နင္နဲ႔ပတ္သက္ျပီး လူမေရာက္ႏုိင္ေပမယ့္ စိတ္ကေတာ့ အျမဲေရာက္ေနမွာပါ။ နင္လည္း သတိရေနပါေနာ္.. ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆိုရင္ နင့္ဆီကိုတစ္ေခါက္ေရာက္ဖို႔ ငါ…ဆယ့္သုံးႏွစ္ႀကိဳးစားခဲ့ရတယ္ေလ။ အဲဒါကို ငဲ့ညွာေသာအားျဖင့္ေပါ့ေနာ္…။ ကဲ..ပုဂံေရ နင့္ရဲ႕ဧည့္၀တ္ေက်ျပြန္မႈအတြက္ ေက်းဇူးပါလို႔ ေျပာဆိုရင္း ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစလုိ႔ ဆုေတာင္းေပးလုိက္တယ္…။

(28-5-2013. ပုဂံေရာက္အမွတ္တရစိတ္ျဖင့္ 9-6-2013. ညေန 5 နာရီတြင္ စတင္ေရးသားျပီး 5 နာရီခြဲတြင္နား၊ 6 နာရီခြဲတြင္ျပန္လည္ေရးျပီး 10 နာရီတြင္ ေရးသားမႈ ျပီးစီးသည္။ )
Print Friendly and PDF

No comments:

Post a Comment

Twitter Bird Gadget